Onze lieve vrienden komen

Het zat al een hele tijd in de planning, maar nu komt het er dan echt van. Petra en Ben onze lieve en goede vrienden komen hier 2 weken vakantie houden. We hebben het de laatste maanden vaak tegen elkaar gezegd: "bij echte vriendschap maakt het niet uit hoe ver je bij elkaar weg bent, want echte vriendschap zit in onze harten". Maar eerlijk is eerlijk, het is toch geweldig dat we ze weer zien. Zij logeren als alle andere jaren in een huisje bij Archontiko, dan hebben ze toch nog een beetje privacy😃. Maar de dagen brengen we heerlijk samen door. Relaxend bij het zwembad, heerlijk wandelend over het eiland, met lekker eten en drinken. We gaan het absoluut heerlijk hebben de komende 2 weken.

We gaan ze natuurlijk ophalen van het vliegveld, maar ons autootje is te klein om 4 volwassenen en koffers mee te kunnen nemen. Dus wij zullen lopend naar het vliegveld gaan en dan nemen we een taxi terug naar Chartata. Ze komen pas tegen half 10 's avonds aan en dus hoeven wij ook pas 's middags weg. We doen 's morgens eerst boodschappen, ook voor Peet en Ben, want ze willen vast de volgende ochtend ontbijten. Als alles is gebeurd trekken we de wandelschoenen aan en vertrekken om kwart over 2 in de middag. Natuurlijk is het om deze tijd lekker warm, dus we hebben wel weer een paar flessen drinken bij ons. Nu is het wel altijd water met citroen, lekkers fris. Vlak bij het vliegveld komen we langs een vuilstort en het valt ons op dat een hele pakketen staan met gebruikte en geplette petflessen en ook met geplette blikjes. Ze zijn er dus wel echt mee bezig na het grote afvalprobleem van de afgelopen maanden. En dat is goed om te zien.
Om 19 uur zijn we bij het vliegveld, want we wilden ruim de tijd hebben, het kan tenslotte gebeuren dat we om moeten lopen of zo. Nu hebben we dus tijd om even wat te drinken, te lezen en dan is het toch snel 21 uur en dan zien we op de monitor dat het vliegtuig al is geland en ja hoor, na nog even wachten komen ze door de gate. Eindelijk. Na een paar tranen en brokken te hebben weg geslikt, zijn we hartstikke blij elkaar weer te zien. We nemen een taxi naar Archontiko, daar worden de koffers even neergeplant en dan lopen we naar ons huisje om heerlijk weer bij te praten en iets te drinken.

Een eucalyptus, stoere en brede stam, maar vooral hoog.

Geplette blikjes en petflessen

In een prachtig oranje hemel zien we de antennes die ons roepen

Lemonade, Limoncello en Lemon Curd

Geen rustige zondagmorgen, maar werk aan de winkel. Citroenen persen en lemonade van maken, verder met de Lemoncello en nu ook Lemon Curd gemaakt. Dat laatste schijnt heel lekker te zijn op allerlei toetjes, op scones, enz. Dus dat gaan we maar eens proberen. En het is ook leuk om te doen.

Alikes, Alikanas en Katastari

Ik moest nog medicijnen halen bij de apotheek in Alikanas en dus hebben we er meteen maar een wandeling aangeplakt. We blijven het heerlijk vinden om tussen de olijfbomen te wandelen. Sommigen zien er zo mooi en knoestig, oud uit. Deze wandeling hebben we al vaker gemaakt, maar het is gewoon heerlijk om zo door het landschap te struinen.

De oude brug over de rivier tussen Alykes en Alikanas.
De berg(heuvel)rug die over het eiland loopt op de achtergrond.

Het kerkje van Ano Gerakari tussen de olijfbomen door.
Dat kerkje is in de komende weken weer een doel op zich.

Knoestig en oud

European Health Insurance Card en onze nieuwe terrasset

Laat op de ochtend stond de postbode te jodelen op de weg. "Post for Maarlieeesss Roeeeewar" of zoiets. Na hem nog eens te hebben gezegd hoe je zo'n naar uitspreekt, heb ik hem heel erg bedankt en de brieven aangenomen.

Eén van de brieven bracht ons de langverwachte EHIC voor Leo. Nu hebben we ook een verzekering voor ziektekosten als we op weg zijn van en naar Nederland én in Nederland. Dus dat stuk is nu helemaal geregeld.

Dan belt Leo als afgesproken het bedrijf waar we de tuinset hebben besteld. En yes, het is ook gekomen. We kunnen die middag komen om het te betalen, de man die het ons zal komen brengen, heeft niets bij zich dat we elektronisch kunnen betalen. En natuurlijk krijgen we dat niet allemaal in dat kleine rode autootje van ons 😉. Dus zijn we er om 15 uur, betalen, en dan heeft de chauffeur een idee om het de volgende dag pas te brengen. Nee, zegt de man die het ons heeft verkocht, ik heb beloofd dat het vandaag kon, en zo gebeurt het. We krijgen een stevige handdruk van de verkoper en rijden voor de de bezorgauto uit naar huis.

Op het terras pakken we alles uit het plastic en papier, het is goed ingepakt. Leo begint met het in elkaar zetten van de tafel. En gelukkig (hoe vaak hebben we dat al gezegd) heeft hij goed gereedschap. Want de poten passen net niet in de sleuven van het blad, maar die kunnen we nu met grote lijmklemmen er wel inkrijgen. En het is prima zo, het eindresultaat is een lekkere stabiele tafel en 4 lekker zittende en stabiele stoelen. Niet groot, maar prima voor ons en er kunnen ook nog mensen komen eten 😀. Helemaal leuk, vinden wij.

Ja, en dan hebben we vandaag ook nog in beeld én geluid met de jongens (én hun meiden) gebeld. Heerlijk om ze even te spreken én te zien, want dat is inmiddels bijna 8 weken geleden. Nu het internet iets beter gaat, kunnen we zo nu en dan even contacten. Heerlijk. Alleen het geluid was bij hen nog niet optimaal, er zat een enorme echo in hun lijn. Maar we gaan kijken of we dat beter kunnen hebben door andere lijntjes te gebruiken. Nu hadden we Whatsapp, misschien is Skype beter. We gaan het zeker uitzoeken.
Onze lieve vrienden hebben we nog niet gesproken, maar ja, díe gaan we maandag in het echt zien. We gaan ze maandagavond ophalen van het vliegveld en dan zijn ze een heerlijke 2 weken op ons eiland. Dat wordt genieten ...

Gisteravond, donderdagavond, kleurde de lucht mooi roze

We voelen ons hier helemaal thuis

Het kerkje in ons dorp Chartata

In de buurt van Vasilikos

De dag begint grauw en grijs én het regent, ja, hier gebeurt dat ook weleens. We hadden een korte wandeling gepland, maar de plannen worden bijgesteld. Er worden weer citroenen uitgeperst, het sap iets gezoet en dan de koelkast in. De resten van de citroenen en sinaasappels die we elke dag persen en het andere afval van groenten en fruit, halen we door de hakmolen en verspreiden het dan in de tuin. Iedere dag wordt er een stukje omgespit en halen we de grootste keien eruit en gooien daar dan het gehakte groenafval in. Maar terwijl ik de aarde omspitte begon de zon weer te schijnen en binnen een momentje was het dus weer goed warm. Het luie zweet eruit, zullen we maar denken. Omdat de hemel weer schoon trok zijn we toch die wandeling gaan doen.

Roze was de bedoeling,
rood hebben we uiteindelijk gedaan.

We rijden voorbij Zakynthos-stad, voorbij Argassi en op een paar kilometer voor Vasilikos begint onze route. We zetten de auto bij een taverne neer en gaan op weg. Als we 100 meter hebben gelopen komt er iemand van de taverne op een brommer achter ons aan. "Beste vrienden, de parkeerplaats is voor gasten van de taverne". Oké, wij weer terug en de auto aan de overkant geparkeerd bij een afvalbak waar genoeg plek was om ons kleine rode autootje ook te parkeren.
En dan starten we de route weer. Nu komt er niemand meer achter ons aan. De zon is inmiddels goed heet, het is iets na 12 uur. En de wandeling gaat flink omhoog. Nog meer lui zweet weg. Welke idioten gaan er nou op het heetst van de dag lopen. Die gekke Hollanders weer 😀

Ik heb een route gemaakt die ons langs verschillende stranden op het schiereiland van Vasilikos zal brengen. Bij de afslag naar het eerste strand staat een bord dat het verboden is om naar Sekania beach te gaan. Dit strand is helemaal bestemd voor de Caretta Caretta, een beschermde zeeschilpad, die op de zuidelijke stranden van Zakynthos eieren legt. Er wordt echt op de dieren gelet. Op de zuidelijke stranden gelden allerlei regels om de nesten niet te verstoren. Er wordt ook iets om elk nest heen gezet (zie foto). Wij trekken een plan en nemen een andere route dan gepland. We lopen langs de kust naar Dafni-beach, daar kunnen we wel heen. Op dit strand staan een paar torentjes die een schildpadnest aangeeft. We maken even een praatje met een belg die daar op vakantie is en wat later lopen we naar Taverne Del Mare om daar een heerlijke Del Mare fruit juice te drinken, een klein feestje. Dan nog een ijsje en daarna gaan we verder met de tocht. Op de weg zijn ze bezig met beton storten om de weg verhard te maken. We mogen er niet op lopen en worden vriendelijk gevraagd aan de rand te lopen. Dat lukt best en een eindje verder is het allemaal nog gewoon zand en stenen. Ergens zegt Leo: "heb jij een pad gezien naar rechts?" Nee ik niet. Dus loopt hij een stukje terug en ja hoor daar is iets wat best een paadje zou kunnen zijn. We proberen het en komen na verloop van tijd op een breder pad. Ja, dat is precies wat we zouden moeten hebben. Ook moeten we even de drukke weg naar en van Vassilikos volgen, niet echt leuk. Dan gaan we naar de andere kant van het schiereiland. We komen beneden bij een ander strand: Azzuro Beach. Maar waar ik mijn route heb laten doorlopen over strand, is helemaal geen strand, alleen maar rotsen. Dus passen we het plan weer aan en proberen een ander pad. Dat eindigt in een olijfboomgaard en na even overleg lopen we terug naar de drukke weg om vandaar terug te lopen naar de auto. Een volgende keer gaan we nog eens wat zuidelijker, dan pakken we de andere stranden mee. Als we thuis zijn begint het opeens flink te plenzen. Goed voor de plantjes zullen we maar zeggen. En hier meen ik dat nog echt ook.

Niet helemaal helder, maar wel mooie uitzichten over de Baai van Laganas

Dus niet wandelen daar naar toe

Dafni beach

Hier heeft dus een Caretta Caretta haar eieren gelegd

Het plafond in de Del Mare taverne. Hij wilde mijn hoedje ook,
 maar die heb ik nog nodig...

Del Mare Taverne bij Dafni beach

Del Mare Fruit Juice

Zo mooi

Ook zo mooi, die oude olijfbomen

OTE en nog wat positiefs

Het was OTE-dag voor ons. Rond 12 uur stonden we weer in de rij voor de AM. Hij zei ons vriendelijk gedag en even later waren we aan de beurt. Leo vertelde en legde uit dat de router die we hadden gekocht niet zou gaan werken. Hij probeerde dit aan AM uit te leggen, maar AM begreep het niet goed. Het apparaat was nog helemaal in de doos met folie erom heen, niet uitgepakt. Wij wilden wel het geld terug. AM gaat vragen, komt later terug en vraagt of we niet iets anders willen hebben. Nee! AM vraagt aan collega en zegt ons een paar minuten te wachten. Die paar minuten worden veel langer. Onderhand vragen we hoe wij weten of er een vaste lijn voor ons kan komen. Hij weet het niet. Er is geen wachtlijst. We moeten maar komen vragen hoe en wat. Inmiddels bijna een uur later. Nee, er wordt geen geld terug gegeven, we mogen iets anders uitzoeken. Een telefoontasje? Nee! Iets voor de tablet? Nee! Misschien iets anders? NEE! We hebben nu niet iets nodig, het enige wat we kunnen gebruiken is een vaste internetlijn. Ik vraag hem, hoe het kan dat in een wereld die van internet aan elkaar hangt het zo kan zijn dat het zo moeilijk is om een vaste lijn te krijgen. Hij weet het niet. Hij belooft dat hij met de technische man zal praten en ons zo snel mogelijk zal bellen om hopelijk iets positiefs te melden. Geen cent wijzer lopen we ruim een uur later mét de router de deur uit van Cosmote 👎.

Na dit akkefietje rijden we naar het bedrijf waar we gisteren zijn geweest om te kijken naar een terrasset met stoelen. Zij zouden vandaag bellen of het in voorraad was. Nee, de set van het plaatje was niet in voorraad, maar met iets andere kleuren was het er wel. Oké, ook prima. Die is dus besteld en als het goed is, wordt het vrijdag geleverd.
Dus Petra en Ben, we kunnen volgende week eten aan een stabiele tafel en dito stoelen 😁.

Giostra di Zante

Vanmiddag las ik op een FB-pagina dat er vanavond een parade zou zijn in Zante: Giostra di Zante. De oorsprong ligt in de middeleeuwen en nu nog maken de Zakynthiërs er een 3-daags feest van. Het begint op vrijdag, op zaterdag is er de kinder Giostra en op zondag is de afsluitende parade waar al de mensen die meedoen in middeleeuwse kleding lopen. Zij gaan dan naar het Solomos plein en daar gaan de ridders nog met elkaar een strijd aan door ringsteken. Het was goed druk overal, gelukkig konden we in Alexander Romastraat al de deelnemers goed bekijken en bewonderen, later op het Solomosplein was het gewoon te druk. Maar erg leuk om mee te maken. En hier de link om te lezen wat het verder inhoudt, wel in het Engels: Giostra di Zante.

Stukje wandelen van de stad naar ons dorp - van Zante stad naar Chartata

klik op foto voor groter

Vandaag hebben we de wandelschoenen weer eens aangetrokken. Het plan is om van Zakynthos-stad via Kalipado en Tragaki naar Chartata te lopen. Het wordt in ieder geval een flinke wandeling.
Om half 8 lopen we naar de busstop in Alykes, waar volgens de timetable de bus om 8 uur richting de stad zal gaan. Hij is er om 8.20 uur, ach, Griekse tijden, en wij hebben alle tijd. De Grieks-Orthodoxe priester, die bij het kerkje in ons dorpje hoort én die 2 huizen verderop woont, zit voorin de bus. Wij zitten vlak bij hem en zien dat hij heel regelmatig een paar kruisjes slaat. Eén keer valt me op dat we langs een kerk rijden, maar misschien doet de Papas (priester) dat ook wel als er een klein kapelletje langs de weg staat.
Om 9 uur zijn we bij het busstation in Zante-stad. We lopen langs de weg naar het eerste klimmetje. Ik heb op onze wandelkaart een rood stippellijntje gezien in de stad die de richting van Bochali op gaat, de flinke puist aan de rand van de stad waarop de resten van een Romeinse vesting zijn te zien. Het is inderdaad een pad, maar smal en redelijk stijl omhoog. Ik ben blij dat ik mijn stokken bij me heb, want sommige stappen zijn lastig te maken. Na een flinke klim komen we uit bij het kerkje Zoodóchos Pigi, waar ook een aantal tavernes zijn waar je heerlijk kunt zitten én een prachtig uitzicht hebt over de stad en de haven. Wij lopen dit keer door omdat het nog te vroeg is voor een stop. We dalen aan de andere kant weer af en komen uit in de buurt van Gaítani. En dan lopen we weer even in het redelijk vlakke land tussen Bochali en de volgende heuvel. We komen opnieuw door Kalipado, waar we eerder deze week ook al waren, maar wel in een ander deel. We komen een mevrouw tegen die ons vreemd aankijkt en vraagt of we te voet zijn en waar we nu vandaan komen. Er komt geen woord Engels aan te pas, maar we kunnen met ons Grieks deze mevrouw gewoon redelijk volgen en we kunnen haar vertellen waar we vandaag komen, dat we van wandelen houden én dat we in Chartata wonen en niet alleen vakantie houden. Zij vertelt ons bijna haar hele levensgeschiedenis, inclusief haar hartoperatie en waar haar kinderen wonen en we verstáán én begrijpen het. Zó leuk!!! We slaan nu van de weg af en volgen een pad naar Tragaki, een dorp op een heuvel vanwaar je een prachtig uitzicht hebt op een aantal dorpen in de omgeving. Het pad heeft een flinke klimhoek maar het heeft ook een andere uitdaging voor ons in petto. Halverwege is het grootste gedeelte van het pad weg, ingestort en meegevoerd de diepte in. Het stukje dat overblijft is wel breed genoeg om een voet op te zetten, maar het blijft wel uitkijken. Het lukt allemaal, en een tijdje later komen we aan in Tragaki. We zijn hier een keer geweest met Nefis Travel geweest. Jackie heeft ons toen van alles laten zien en horen op de tour "Back to the roots". De kleine kafenio is nu echter gesloten en ziet er niet uit dat hij nog opengaat, maar het mooie uitzicht op Kipseli, Ano- en Mesa Gerakari is er nog wel. We genieten ervan én eten onze meegenomen boterhammetjes op. De lucht is inmiddels helemaal blauw geworden en het is dus warm. Met de klimmetjes en afdalingen worden er flink wat zweetdruppeltjes verloren. Maar het is heerlijk om te kunnen doen.
Na Tragaki dalen we weer af en lopen daarna via allerlei weggetjes naar Kallithea en Pigadakia, waar we een koude cola en sinas drinken in het restaurant waar we al eerder waren en ook een Griekse avond hebben meegemaakt. Het smaakt goed. En dan nog het laatste stukje. Nog een paar klimmetjes in Katastari en dan na een paar bochtjes zijn we thuis in Chartata.

Als we 's middags heerlijk in de schaduw van ons huisje zitten bij te komen, hoor ik weer het rare geluid dat ik eerder deze week niet kon thuisbrengen. Ik ging toen kijken waar het geluid vandaan kwam, en zag een uil op de electriciteitspaal naast ons huisje zitten. Toen was ik niet op tijd met mijn camera, nu wel.

De zon staat nog laag als we weggaan uit Chartata

Een heel smal paadje dat vanuit de stad uitkomt het kerkje bij Bochali

Je hebt een prachtig uitzicht hier.

Kerk Zoodóchos Pigi

Zomaar een kiekje

en nog één

Wat een pech, het pad is weg

Stokrozen en uitzicht

Bougainville tegen een strak blauwe lucht

Kalipado

Een veranda vol met planten in Tragaki

springkomkommer en heel giftig

Wat een ogen

Blij met de hotspot?

Nu we hebben dus internet, dus eigenlijk zouden we nu heel blij moeten zijn. Maar er is een klein dingetje. Omdat we nu geen vaste lijn hebben met internet, maar een hotspot met mobiel internet, zitten we nu ook vast aan een datalimiet. We hebben in overleg met de man van Cosmote (AM ) besloten om de middenweg van een aantal GB te nemen en die zou door hen (Cosmote) worden verdubbeld, vanwege al het gedoe. Leo heeft het dus gistermiddag geïnstalleerd en tegen 21 uur gisteravond zaten we al (volgens de teller) op 1,5 GB. Nou kan het zijn dat al onze laptobs, tablets, telefoons e.d. ineens zijn gaan updaten na een maand zonder goed internet. We hebben geen idee, maar we moeten dus even bekijken hoe snel dat allemaal gaat en anders stappen we begin volgende week weer naar AM Cosmote. We zullen in ieder geval veel bewuster moeten omgaan met ons internet gebruik, wat op zichzelf helemaal niet slecht is.

Onze blijdschap over het pas verworven internet is dus nog niet huizenhoog. Vanochtend had ik 3 emails geschreven en drukte op verzenden. Voordat ze alle 3 weg waren was ik er al 4 x uitgegooid. Misschien was er ergens een storing, maar hier worden we niet echt blij van.

Vroeg in de avond bleek gelukkig dat we vandaag maar een fractie hadden gebruikt vergeleken met gisteren. En dat ik ook gewoon wat kon bekijken zonder eruit gegooid te worden. We kijken het dit weekend even aan. Maar we moeten evengoed begin volgende week weer naar AM, want het modem dat we hebben gekocht gaat niet werken op de manier zoals Leo dat had bedacht.

Wel heel leuk, de kippen en hanen van de buren lopen iedere dag door onze tuin te scharrelen.

Toegang tot het internet

Eerst vanochtend bij mevrouw de dokter geweest. Er waren maar 2 mensen voor me, dus dat viel mee. Bij de dokter binnen, een aardige vrouw trouwens, moest er van alles uitgezocht worden, want de namen van de medicijnen die ik gebruik zijn hier niet onder die naam verkrijgbaar. Na ruim 20 minuten heb ik een recept voor nu én recepten voor de volgende 2 x. En in de winter moet ik maar eens komen voor een bloedonderzoek.

Het is gelukt! Na een kwartier te hebben gewacht, was A(ardige) M(eneer) er weer voor ons. En dan denk je, nou dan kopen we die mobile hotspot en een ander modem en dan kunnen we naar huis. Nee, zo werkt dat niet hier. Het belastingnummer moest gecheckt worden, paspoort ook, heel veel papieren printen, kopietjes maken en ga zo maar door. Ze leren je daar het snelle leven gewoon af 😉. Na ruim een uur bezig te zijn geweest, liepen we naar buiten met ons Cosmote tasje met daarin de mobiele hotspot en het andere modem.

Dan langs de apotheek in Alikanas, waar de apotheker me duidelijk maakt dat ik echt met de herhaalrecepten moet komen tussen de data die op het recept staan vermeld. Dus dat moet in de agenda. En ik ben weg met medicijnen. Weer een stapje.

En dan naar huis, waar we eerst nog even bezig zijn met het huurcontract. De belasting en de politie (yellow card) willen het huurcontract toch in het Grieks zien. Dat hebben we toen meteen geschreven aan Ioanna. Zij is daar toen weer mee bezig geweest en na wat over en weer mailen is het nu helemaal klaar. We kregen het mailtje met als bijlage het Griekse huurcontract. Dit hebben we 3 x uitgeprint en ondertekend. Toen moest Leo als de gesmeerde bliksem naar het postkantoor, want dat gaat om 14:30 uur dicht. Hij was er precies op tijd, een mevrouw zou net gaan afsluiten, maar de brief kon nog mee.

En daarna is hij aan de gang gegaan met de hotspot. Het duurde even, maar om een uur of 5 hadden we eindelijk INTERNET.
Nu moet hij alleen nog gaan bekijken hoe hij de andere devices eraan koppelt. Hopelijk lukt ook dat.