Lieve vrienden op vakantie bij Archontiko

Onze lieve vrienden, Petra en Ben, komen aan op 21 augustus al vroeg in de ochtend. Wij gaan naar het vliegveld en we hebben een heerlijk weerzien. Natuurlijk spreken we ze regelmatig via Skype, maar zo elkaar weer echt knuffen voelt nog beter. We lopen naar de auto en omdat ons kleine rode autootje geen 4 volwassenen én 2 grote koffers kan hebben, rijden Leo en Ben met de koffers naar het huisje en gaan Petra en ik lopend op weg naar de Lidl om boodschappen te gaan doen. Als we bijna klaar zijn krijg ik een belletje dat onze mannen er weer aan komen. We zetten onze vrienden daarna af bij hun huisje voor 14 dagen en gaan zelf naar boven om ons om te kleden voor het zwembad waar we elkaar weer treffen.
's Avonds vieren we de vriendschap én de vakantie bij de Pita Break. Het was voor ons allemaal al duidelijk dat het dit keer niet om het wandelen zou gaan. Er zijn soms omstandigheden dat dat even niet gaat, maar we genieten er niet minder om. We hebben een heerlijke tijd, doen wat korte wandelingetjes en eten soms in onze eigen huisjes, maar ook vaak in één van de vele restaurants van Alikes en we zijn regelmatig voor het eten bij Dimi te vinden. Gewoontes beginnen te groeien, iedere middag rond 3 drinken we wat bij Dimi aan de bar, 2 Mythos, 1 cola en een frappé of een lekker ijsje. Hmmmm! Maar toch is zo'n vakantie zo voorbij, op woensdag 4 september gaan ze weer naar huis. Zij gaan met de taxi, wij met onze eigen auto en we treffen elkaar op de luchthaven voor een laatste drankje. En dan is het toch echt afscheid nemen. Gelukkig nu niet voor heel lang, want onze road-trip naar Nederland komt er ook snel weer aan.
Wij hadden een paar heerlijke, relaxte weken boordevol vriendschap en gezelligheid, heerlijk!

Naar Nederland, de reis, telefoons, mijn verjaardag en een mooie dag

We zijn woensdagochtend naar het vliegveld vertrokken en hadden een goede reis. Op Schiphol hadden we onze koffers heel vlot en dus gingen we op weg naar de autoverhuur. Onze kleine Citroen C1 is een volwassen C3 geworden. Ondertussen hadden we allebei onze telefoons weer aangezet. En wat denk je... we hebben helemaal GEEN bereik. Daar worden we toch wel een beetje verdrietig van. Leo gaat kijken of er iets aan gedaan kan worden.

Vandaag vier ik mijn verjaardag, we zijn bij onze lieve vrienden Petra en Ben en voor het ontbijt staat er een feestelijk gedekte tafel klaar. Ik voel me helemaal jarig met de nodige knuffels en later de berichtjes die via mail en FaceBook binnenkomen. Het is nog mooi weer, niet zo warm meer maar goed genoeg om een wandeling te maken. Dit keer wij samen met Ben. Peet heeft een ongelukkige val gemaakt een tijdje geleden en loopt nog niet zo goed. Wij genieten van de vlakke wandeling met Hollandse landschappen en doorkijkjes.

's Avonds gaan we naar restaurant De Kluis in Vlijmen waar we heerlijk eten en drinken en toasten op mijn verjaardag en onze vriendschap.

Herfstkleuren

Sierappeltjes

Rond het Engelermeer

Rond het Engelermeer

Rond het Engelermeer

Mooie geiten

Rond het Engelermeer

Hollands landschapje

Cap Skinari

Op vrijdag maken we onze laatste wandeling (voorlopig) met onze lieve vrienden. Zij gaan graag nog eens in het Noorden wandelen. Zo gezegd zo gedaan. We zetten de auto neer op een klein gritweggetje vlakbij Eliés. En dan lopen we naar de westkust. Het is nog bewolkt als we starten, maar een tijdje later lopen we weer in de zon. Gelukkig is er een lekker windje en later op de dag zijn we echt heel dankbaar voor die wind. We lopen vlak bij de noordelijkste punt van Zante langs een paar gigantische, strak-belijnde, witte villa's. Zien er mooi uit maar toch niet mijn smaak, ik houd meer van de meer authentieke huizen. We lopen nu niet naar de vuurtoren maar wel naar de windmolens en een taverne. Petra en Ben zijn de lange trappen nog nooit afgedaald naar zee, dus doen dat nu wel. Wij waren er een paar weken geleden al en laten de trappen voor wat ze zijn. Een tijdje later zijn ze er weer, moe van het trappen klimmen. Maar bij de taverne kunnen ze bijkomen. We drinken en eten iets en vervolgen dan onze wandeling. Op de heenweg hadden we het al gezien dat we veel en ver afdaalden, dat betekent nu dus ... klimmen!! Wat zijn we blij met de wind, anders was het echt te warm geweest. Maar eindelijk zien we rode autootje weer staan en kunnen we naar huis en even afkoelen in het zwembad. Het was weer een heerlijke wandeling.

Doorkijkje naar het westen

Windmolen en de taverna

Helder blauw en turquoise water

Een afgeladen toeristenboot op weg naar de blauwe grotten en het scheepswrak

Nog een windmolen

Uitzicht richting Agios Nikolaos

Naar Gerakari

Vanuit het oude dorp Alikanas wandelen we via Amoudi naar Gerakari. We komen nog langs de huisjes van Illyessa en zien dat er daar een zwembadje wordt gemaakt. Ook dit is steeds weer een mooie wandeling. We drinken een glas verse sinaasappelsap in de taverne onder het kerkje van Gerakari en lopen dan in straf tempo terug naar de auto.

Links Mesa Gerakari, rechts Apo Gerakari

Gerakari zien we nu van een andere kant

Mooie huisjes met kleurige planten

Mijn lieve vriendin is jarig!

En natuurlijk feliciteren we haar van harte en dat we die verjaardag nog maar heel lang samen mogen vieren. 's Avonds trakteert zij op een etentje bij Fidelio. Was weer heel gezellig én lekker.

Dit is iets om te onthouden en vooral ook om te doen

Via Pigadakia naar Alykes

We maken een wandeling van huis uit. We gaan via Katastari en de weg die hoog tegen de berg ligt naar Pigadakia en we worden weer op mooie uitzichten getrakteerd. Al we in Alykes zijn trakteren we ons maar weer op een ijsje bij the Bridge Café.

Katastari

Kerkje Agios Giorgios in Katastari

De Pentakamaro brug bij Alikes met aan de overkant the Bridge Café

Bridge Cafe - Kafenio Pentakamaro Alykes

Op donderdag 14 juni gaan we verder lekker ontspannen op het strandje bij Alykes Watersport van buurman Kostas, maar eerst gaan we een frappé en een gewone koffie drinken bij de pas geopende kafenio van de buurtjes Kostas en Olga, The Bridge Café. Leuk hoor, ze zijn supertrots, en de koffie smaakt prima. We zullen hier wel vaker gaan komen.

De rest van de dag luieren we heerlijk en we eten deze avond bij Anatolikos Taverna aan het strand. Ook al zo'n leuk plekje.

Afscheid

Op zondag gaan we nog even naar Zakynthos-stad om tot de ontdekking te komen dat er bijna geen winkels geopend zijn. Ja, een paar souvenirswinkeltjes en de restaurantjes zijn open, maar verder niets, jammer dus. We eten en drinken iets bij de haven en gaan dan weer huiswaarts om de rest van de middag verkoeling te zoeken in het zwembad. 's Avonds gaan we weer naar Fidelio en merken dan dat onze lunch niet echt goed is gevallen. Petra wordt niet lekker en ook Leo heeft weinig trek. We zijn dus eerder weg dan gedacht. Gelukkig is Petra de volgende dag weer helemaal opgeknapt, want voor hen is het een reisdag. De temperaturen stijgen met de dag en dus houden wij ons rustig bij het zwembad. We drinken wat en aan het begin van de avond eten we iets bij Dimi. En dan is het tijd om naar het vliegveld te vertrekken. We kunnen rustig aan doen want we zijn vroeg. Maar op een gegeven moment wordt het toch tijd om afscheid te nemen. Wat is het heerlijk om zulke goede vrienden te hebben. Als zij langs de douane zijn gegaan, gaan wij weer naar huis. Het was heerlijk om ze weer te zien. In september gaat dat, hopen we, weer gebeuren, maar dan zijn wij in Nederland, want dan trouwt Marc, onze oudste, met zijn liefste Chavelli.

In de haven van Zante-stad.

Het water is zo helder, de zeeëgels zijn heel goed te zien

en ook honderden visjes.

Op het Solomos-plein

Apo Gerakari

De (voorlopig) laatste wandeling met onze lieve vrienden staat op het programma. Een verzoeknummer was om naar Apo Gerakari te lopen en daar iets te drinken bij de taverne bij de kerk. Een prachtig plekje.
Ik verkort de wandeling een stukje, want het gaat flink warm worden vandaag. We starten een stukje buiten Katastari, bij onze "Praxis" genaamd Spathis. We lopen eerst een stuk door de olijfgaarden, dan begint het klimmen, want Apo (Boven) Gerakari heet niet voor niets zo. Het is zwaar want de zon schijnt er lustig op los. Maar het lukt allemaal, we hebben tenslotte ook het vooruitzicht van een geweldig uitzicht en koele drankjes. Boven gekomen genieten we eerst van het uitzicht van het plein bij de kerk en dan gaan we langs het trapje naar beneden naar Fiore tou Levante, een restaurantje met een adembenemend uitzicht over bijna de hele oostkant van het eiland. Je ziet er Marathonissi liggen maar ook naar de noordkant heb je een prachtig beeld. De mevrouw die het hier runt houdt denk ik heel erg van haken, want er liggen overal gehaakte kussentjes en kleedjes, tot op het toilet aan toe. Het is in ieder geval heel kleurig. We hebben er een lekkere lunch met drankjes erbij en vervolgen dan onze wandeling. Met een boog lopen we via Kallithea en Pigadakia weer naar het plekje waar ons eigen rode oventje op ons staat te wachten. Gelukkig wordt de temperatuur veel beter als we eenmaal rijden, het is echt warm. Het was een leuke afsluitende wandeling. Volgend jaar weer Petra en Ben? Niet persé dezelfde wandelingen 😁

Het kerkje bovenop de heuvel en het restaurantje er vlakbij
zijn het doel van vandaag.

Uitzicht naar het Zuiden

en naar het Noorden.

Huisvlijt

en kleur.

Door de smalle straatjes van Apo Gerakiri