Kastje - muur

We hebben besloten om vandaag te regelen wat nog moest. We rijden dus naar de stad en lopen naar het IKA gebouw. We staan even te wachten bij de afdeling, dan komt er een medewerkster naar buiten, wij geven onze oude formulieren aan haar af en ze komt 5 minuten later met de nieuwe formulieren. Wie had dat gedacht. Dat is dus geregeld. Dan naar de politie om het bewijs in leven te zijn voor Leo z'n pensioen en a.o.w. te laten tekenen. Bij de politie zegt de dame dat we naar het kantoor van de burgemeester moeten. Dat ligt een eindje verder bij het Solomosplein en dat is de volgende stap. Daar vertellen ze ons dat we naar de overkant moeten en daar aangekomen weet men te vertellen dat we bij de politie moeten zijn. Grrrrrrrrrrrrr 😡. We rijden naar huis om onze stress kwijt te raken en te bedenken hoe we verder zullen gaan.

Het is 25 mei en de bars en restaurants mogen voor het eerst in lange tijd weer open. Na het zwemmen lopen we even langs Nostos, het restaurant dat de winter altijd open is om te kijken of hij echt opent vandaag. Makis is in de keuken bezig en begroet ons enthousiast en ja, natuurlijk is hij open vanavond. Wij hebben dus een etentje. Verder zijn er nog geen restaurants open gegaan in Alikes, maar er is wel veel getimmer te horen, dus er zijn mensen bezig. Er worden pas echt toeristen verwacht na 1 juli. Op dit moment mogen alleen de Grieken en andere bewoners van Griekenland (zoals wij) van en naar de eilanden reizen. Het etentje is lekker en gezellig, want er zijn verschillende andere gasten. We gaan het weekend weer en onderhand houden we in de gaten wanneer de anderen opengaan.

Uit eten en weer wandelen met prachtig weer

Gisteren hebben we heerlijk gegeten in Nostos Taverna in Alykes. Een paar maanden geleden hoorden we dat deze taverna open zou blijven in de winter. En wij gaan er nu regelmatig uit eten. De menukaart is minder lang dan in de zomer, maar we kunnen best een goede keuze maken uit wat er wel is. Gisteravond was dat voor ons beiden de Kokkinisto, rundvlees in een tomatensaus. Overheerlijk!


Vandaag is de hemel blauw en de zon staat prachtig te stralen. We besluiten om weer een stuk te lopen, lekker in de omgeving. We lopen eerst naar Katastari en daarna door de olijfgaarden naar Amoudi. We zien dat toch nog niet iedereen klaar is met de olijven, de netten liggen nog op een aantal plaatsen over de weg en tussen de bomen. Het is echt heerlijk weer en al snel lopen we in ons t-shirt, want in de zon is het echt warm, en dat op 23 december. Op dit moment zeggen we dan tegen elkaar: "Dit is GELUK". Vanaf Amoudi wandelen we via Alikanas en Alykes naar huis.

Thuis gekomen ga ik meteen door naar de kippen en kat van onze buren Kostas en Olga. Zij zijn weer een paar weken naar de familie van Olga in Skopje, Macedonië (VJRM) en dus zorgen wij weer voor de beestenboel.

In de verte, tegen de berg aan, ligt ons dorp Chartata

Het voelt wat lente-achtig met al die gele bloemetjes

Gewoon een mooi plekje

Toch nog bezig met de olijven-oogst

Stralend in de zon

Oud-Alikanas

Etentje bij Grieks restaurant Attica in Veenendaal

Op zaterdagavond doen we mijn verjaardag nog eens dunnetjes over met Marc en Chavelli, Roy en Sara. Ik krijg een lijst met mooie, kleinere foto's van van het getrouwde stel én het verloofde stel en andere leuke cadeautjes en we genieten volop van deze momenten en van de hartelijkheid van Savvas, Sacha en de 2 andere meiden die helpen in het restaurant. Want het is ook weer een afscheid voor een tijd. Maar deze avond neemt niemand ons meer af, het was genieten!!!

Heerlijke dagen

Dinsdag: Vorige week hebben we al een mailtje gestuurd naar Nefis om af te spreken dat we met de ECO schildpadden tour mee willen op dinsdagochtend. Roy en z'n vriendin wilden dat graag en wij hebben die tour ook nog niet eerder gedaan. Als we naar Agios Sostis rijden wordt het weer al wat minder, het waait wel hard. Als de reisleidster er is gaan we met z'n allen naar de boot en merken dat de boot wel erg heen en weer gaat. Even later horen we dat de tour toch wordt afgeblazen, het waait veel te hard. We zouden nergens een zwemstop kunnen houden en schildpadden zijn dan ook moeilijker te vinden. Jammer, maar het is niet anders.
We besluiten om dan maar een tour over het eiland te maken. We rijden via de westkant van het eiland eerst naar Kampi en drinken iets op een terras met een prachtig uitzicht over de rotsige kust. En dan naar de plek waar we het bekende scheepswrak van boven kunnen zien.  Op de terugweg rijden we naar Cap Skinari op de noordpunt van het eiland en gaan bij de windmolen alle trappen af tot zeeniveau en besluiten dan om echt niet te gaan zwemmen daar. De wind is nog steeds te hard en dat is gevaarlijk zo vlak bij de rotsen.
's Avonds eten we bij Dimitri van Archontiko Maisonettes. Ook voor ons was het de eerste keer van het seizoen, want ze zijn net open en het is weer gezellig als vanouds.

Woensdag: 's Middags gaan we paardrijden bij Rodeo in Alykes. Ik zit voor de eerste keer op een groot paard en ben dus best wat gespannen. Maar het wordt een leuke en leerzame middag voor ons allemaal.

Donderdag: We besluiten om een paar strandjes in het noorden te bezoeken om te gaan zwemmen en snorkelen. Eerst gaan we naar een strandje in de buurt van Mikro Nissi. Daarna rijden we naar Agios Nikolaos en zijn daar nog een tijdje op het strandje bij de haven. Maar het snorkelen val hier een beetje tegen, jammer. Maar het is toch een leuke dag geworden en die sluiten we af bij Fidelio.

Vrijdag: Op FB heb ik gelezen dat Porto Roma een leuke snorkelplek is, dus rijden we naar de uiterste punt van één van de twee benen van ons eiland. Als we daar aankomen trekken er wolken voor de zon en wordt het toch erg fris om te gaan zwemmen. Daarom rijden we naar Gerakas en bezoeken daar het schildpadden rescue center. We drinken en eten daarna iets bij het restaurant er vlak bij. 's Avonds hebben Roy en z'n vriendin ons uitgenodigd voor een etentje in Alykes. We komen daar de priesters dochter tegen die daar werkt. We eindigen de avond bij een cocktailbar waar ze heerlijke cocktails maken en leuke 60-jaren muziek draaien.

Zaterdag: We gaan naar het watersport bedrijf van buurman Kostas: Alykes Watersports Patentas. En ik ga samen met Roy en z'n meissie op de "flying fish". Leo maakt foto's en filmpjes. En we zijn na die tijd blij dat we konden blijven zitten op die matras die "vloog". Dan gaan we naar Archontiko en brengen een gedeelte van de middag door in het zwembad.

Aan alle heel leuke dingen komt ook een eind, de spullen worden gepakt en we eten nog een hapje bij Dimi en dan wordt het echt tijd om naar het vliegveld te rijden. De kids hebben aan gegeven dat ze wel een hondje wilden meenemen op de terugweg, dus dat is geregeld door de instanties. Een meneer en mevrouw staan te wachten en regelen voor hen het papierwerk en het inchecken van de hond. Ze krijgen papieren en het dierenpaspoort mee en dan gaat het hondje in de bench in het ruim. Straks op Schiphol zullen Roy en z'n vriendin het hondje opwachten bij de bagagebanden en hem meenemen door de douane waar dan iemand van Dierenhulp zonder grenzen staat te wachten om het beestje naar een warme wachtende mand te brengen. Goed geregeld. En dan komt onvermijdelijk het afscheid nemen. Toch een paar tranen en een brok in mijn keel. Het blijft moeilijk. Als we weer thuis zijn horen we op de luchtvaartontvanger wanneer ze vertrekken en we kunnen het vliegtuig volgen tot de lichtjes niet meer zijn te zien ...

Het was een heerlijke week. We hebben genoten van onze (schoon)kids, dit was echt een week lang "QUALITY TIME".

Brug naar Cameo Island bij Agios Sosotis

Kampi: Cross taverna

Uitkijkpunt bij Navagio

Paardrijden bij Rodeo Alykes

Strand bij Mikro Nissi

Strandje bij Agio Nikolaos

Mooi ...

Turtle Rescue Centre

Alykes Watersports Patentas

 heeeeeeeeellllluuup 😀😀😀😀😀

Etentje met vrienden

Eerder deze week hebben we Nikos en Soula (de ouders van Ioanna) uitgenodigd voor een etentje bij Fidelio. Gisteravond hebben we daar gegeten en het was weer heel gezellig. De mannen van Fidelio zijn familie en dus wordt er tussen hen ook veel bijgekletst, wat voor ons bijna niet is te verstaan. We hebben gemerkt dat we wel wat meer Grieks kunnen verstaan en spreken. De vorige keer, bijna een jaar geleden, moest er nog veel handen- en voetenwerk aan te pas komen. Maar een heel verhaal houden is nog niet mogelijk, maar het gaat echt steeds iets beter en zoals Soula en Nikos zeggen, het komt wel, σιγά-σιγά (langzaam, langzaam). 

Het zomerseizoen begint

De afgelopen weken hoorden we het overal in Alykes en de andere toeristenplaatsjes. Er werd druk getimmerd, verbouwd, schoongemaakt en opgebouwd. Eén van onze favoriete restaurants opende vandaag zijn deuren, Fidelio, en wij wilden daar wel een tafeltje reserveren voor vanavond. En wij waren niet de enigen, er waren best veel tafeltjes bezet. Het werd een heerlijk maaltje Stifado (rundvlees) met rijst en frietjes, een lekkere wijn erbij, een dessert en een kopje koffie van de zaak. Ook kregen we een flesje huiswijn mee om nog even na te genieten. We zullen er vast en zeker vaker eten deze zomer.

en toen was het op ...

Golden Dragon Taj Mahal

In het winterseizoen is het terras niet open.

Op FaceBook hadden we gelezen dat dit Chinese- en Indiase restaurant in Alikanas, gedurende de wintermaanden open is op vrijdag, zaterdag en zondag. We wilden het uitproberen en gingen er vanavond vroeg heen. We waren van plan om te gaan lopen, maar vlak voordat we weg zouden gaan brak er een flink onweer los. Dus toch maar met de auto gegaan. We waren dit keer vroeg omdat er een belafspraak staat later op de avond met Marc en Chavelli, en dan willen we natuurlijk op tijd thuis zijn. We waren de eersten en terwijl wij er waren de enigen, maar de mensen waren heel erg vriendelijk. En wat er in Nederland niet zou gebeuren, de eigenaresse van het restaurant vraagt waar we vandaan komen en dan blijkt zij ook uit Chartata te zijn. Ze vraagt zich af waar we dan wonen en als we dat uitleggen dan weet zij het precies.
Het eten is heerlijk, zeker voor herhaling vatbaar en het dessert ook. Hier gaan we vast vaker komen, maar dan wel later zodat er ook andere gasten zullen zijn.

Van de winkel-meneer, uit eten, zon en zwemmen

Tegenover ons vroegere vakantie-adres Archontiko is een kleine kafenio. Een piepklein winkeltje waar je van alles kunt kopen, van tomaten en uien tot tandpasta of afwasmiddel, en waar sommige mannen uit ons dorpje regelmatig te vinden zijn om de laatste nieuwtjes te bespreken onder het genot van een kopje koffie of een glaasje. Soms laten ook toeristen zich verleiden door de kleine stoeltjes en tafeltjes buiten, pal aan de weg. In onze vakanties haalden we er regelmatig een broodje of flessen water, tot op een bepaald moment de communicatie niet lekker liep en daarna zijn we er eigenlijk niet meer geweest. We groetten de mensen in het winkeltje natuurlijk wel altijd, want hij en zijn vrouw bleken ook onze overburen te zijn. Afgelopen zaterdag hadden we een avondrondje gelopen en kwamen langs de kafenio, toen we de mannen die er zaten gedag zeiden, riep een meneer, een andere man uit ons dorpje, ons. We liepen naar hem toe en hij bood ons een glaasje wijn aan. Is goed voor het hart, zei hij. Dus de winkel-meneer, die net als duizenden andere Griekse mannen, Dionysios blijkt te heten, schonk een glaasje voor ons in. Van zijn eigen wijnstokken, vertelde hij. En langzamerhand kwam er een heel leuk gesprek op gang. We vonden het heel gezellig om zo eens even in het echte Griekse leven onder te dompelen. Ook zullen we weer een paar keer in de week een vers gebakken broodje gaan halen en we hebben gezegd dat we vaker zo'n 'hartversterker' zullen komen drinken 😁.

Zondagavond zijn we uit eten geweest in ons favoriete restaurant in Alikes, Fidelio. Deze 15e oktober was de laatste dag van het zomerseizoen 2017 dat ze waren geopend. We hebben het ons heerlijk laten smaken en we kregen nog een fles wijn mee naar huis ook. We vroegen aan Dennis, één van de eigenaars, wat ze nu gingen doen. Het antwoord was: Eerst op vakantie en daarna wachten de olijven. Het is echt niet zo, dat ze het hele winterseizoen niets hebben te doen, dat kunnen ze zich niet veroorloven. Maar waarschijnlijk zien we ze in de winter nog wel eens langskomen, want hun oma woont in ons dorpje. We hebben ze in ieder geval een goede winter gewenst, begin mei 2018 gaan ze weer open.

De afgelopen dagen was het nog heel mooi weer, daarom zijn we vanmiddag naar Dafni-beach gereden aan de zuidkant van ons eiland aan de golf van Laganas. Ik wil een beetje gaan kijken waar het mooi is om te snorkelen. Nou bij Dafni-beacht zag ik veel verschillende vissen en visjes en ik ben nog lang niet op alle plekjes geweest. Dus zeker voor herhaling vatbaar. Ook was op dat strand de zon veel langer te zien dan bij ons. Omdat ons huisje tegen de berg aan is gebouwd is de zon bij ons rond kwart over 4 weg. Vanmiddag hebben we tot half zeven in de zon gezeten. Toen ging hij bijna onder en wilden we weg, want de weg er naartoe was niet echt een goede weg, hij zat vol met kuilen en gaten, dus dat doen we graag bij goed licht. Na een bezoek aan een groenten- en fruithal en aan de supermarkt, was het om half 8 pikdonker.