Verjaardag Leo, we wandelen en eten in de stad

Deze 17 januari is het prachtig weer, in de schaduw nog wel koud, maar in het zonnetje heerlijk warm. We rijden naar de stad en zetten de auto bij het busstation. Vandaar wandelen we door achteraf straatjes en straten waar we niet zo vaak komen richting Skopos. We zijn van plan om met een omweg naar Argassi te lopen en te proberen om het Venetiaanse aquaduct te te vinden. Eerst gaat het een stuk over wat drukkere wegen maar even later hebben we de weg weer voor onszelf. En het voelt in de zon heerlijk. Eerst gaan de jasjes al uit, maar even later ook de truien. Het voelt echt al warm. Dat het echt nog heel vroeg in het jaar is voelen we als we in de schaduw lopen, brrrrr. We moeten ook nog wat klimmen en een aantal kilometers verder zien we Argassi in de verte. We lopen nu een andere weg dan enkele weken geleden en kijken waar we het aquaduct kunnen vinden. En ja hoor, als je weet waar je moet zoeken is het simpel en duidelijk: het aquaduct. Maar hoe ik er aan kom dat het een Venetiaans aquaduct zou zijn weet ik niet, want dat staat nergens op de beschrijving. Er staat: "Vourderis boog", waterbrug van Argassi, ingesteld door de Engelsen in 1809 om de stad van water te voorzien. Weken later (25-2) lezen we door een reactie op FB dat het ook het Vrysakia aquaduct heet. Maar in ieder geval hebben we het eindelijk gevonden. Daarna lopen we door naar Argassi en lopen de kustweg naar de stad, waar we langs de haven lopen en uitkomen op het Solomosplein. We kiezen er een restaurant uit waar wat mensen zitten en eten daar een lekker maaltje, Leo eet zalm en ik macaronia. Daarna lopen we naar de auto en rijden weer naar huis.
's Avonds toasten we nog maar eens op een prachtig nieuw jaar😁.

In de verte de heuvel Bochali met de stad Zakynthos ervoor

De waterweg van Argassi

Nu Bochali met de stad, nu over zee

Wandelen en dan ... Nouri

Het is donderdag 8 augustus en we zijn van plan om een lange wandeling te maken weer van de stad naar Chartata maar nu over het midden van het eiland. Omdat het steeds erg warm is staan we vroeg op en nemen om half 8 vanuit Alikes de bus naar de stad. En daardoor zijn we om iets over 8 aan de wandel. Het blijkt een bijzondere wandeling te worden want tegen 10 uur krijgen we een berichtje van onze jongste zoon Roy en Sara dat hun baby eraan gaat komen, er zijn weeën. Wauw, we moeten naar huis en kijken of er vluchten gaan, het is of ik een Red Bull heb gehad, want ik ga als een speer op huis aan. De wandeling blijft mooi, maar eerlijk gezegd zit ik met mijn hoofd heel ergens anders. We komen nog druiventrossen tegen met kleine druifjes, die zie je veel hier op Zakynthos.

Hier een stukje daarover van Wikipedia:
De krent is een gedroogde, pitloze druif van een druivenras dat zeer kleine vruchten geeft, de Vitis vinifera 'Korinthiaka'. De vergelijkbare sultaninerozijn wordt gemaakt van Vitis vinifera 'Apyrena'. De naam is afkomstig van het Franse woord raisin de Corinthe, wat weer afkomstig is van de Griekse stad Korinthe.[1] De naam is dus een geoniem. De krent is in Europa te vinden in Griekenland en Sicilië. De kleur van de krent varieert van bruinachtig tot diep donkerblauw. Hoe donkerder de kleur des te zoeter de krent is. De krent lijkt veel op een rozijn en wordt daar nog al eens mee verward, maar de rozijn is afkomstig van andere druivenrassen met grotere vruchten.

We lopen veel vlugger dan op andere dagen maar op het laatste stuk wordt het erg moeilijk, maar goed om 13 uur zijn we thuis. Dan horen we dat ze op weg zijn naar het ziekenhuis waar de bevalling zal plaats vinden.

Ik zoek dan al naar de mogelijkheden van vluchten naar Nederland en ik vind er één die om 19.40 die avond zal gaan. We zullen dan vliegen naar Eindhoven. Vlug alle spullen bij elkaar gezocht die we nodig hebben, we nemen alleen handbagage mee, dat scheelt weer. We ruimen het huisje op, verkleden ons en gaan rond half 5 naar het vliegveld. We checken in en moeten dan natuurlijk nog wachten. Tegen 6 uur krijgen we een berichtje dat Sara mag gaan persen en een kwartiertje later hebben we een foto van een heel vermoeid moedertje met een prachtige zoon, Nouri Tarek. Geweldig.

Een uurtje later stappen we in het vliegtuig, waar we een uur moeten wachten omdat het onweert boven de Balkan, het is dus extra druk in de lucht op de rustige plekken. Veertig minuten later begint onze reis naar Nederland, naar onze kleinzoon. Om 22.30 uur komen we aan en zijn, met alleen de handbagage, zo buiten op weg naar de bus, die ons naar station Eindhoven zal brengen. Daar gekomen stappen we op de trein naar Utrecht Centraal en daar stappen we op de trein naar Veenendaal De Klomp. We lopen een stukje naar Van der Valk hotel waar we om ongeveer half 2 aankomen. Dan snel naar bed en proberen wat te slapen.

De volgende ochtend gaan we na het goede ontbijt op weg naar de kinderen. We treffen het, moeder, vader en kleinzoon zijn in de huiskamer. En dan hebben we dit kleine wonder zomaar in onze armen. Wat geweldig mooi. Oma en opa dus. We genieten volop deze vrijdag en zaterdag. De moeder van Sara is er op zaterdag ook en zij heeft een heerlijke Marokkaanse maaltijd klaargemaakt, couscous met rozijnen en heerlijk vlees. Een feestmaaltijd. We hebben de terugvlucht inmiddels geboekt, we hadden niet echt veel keus, en dus gaan we op zondagmorgen weer op Zakynthos aan met het vooruitzicht dat we er over ongeveer twee maanden weer zijn.

We zijn vroeg wakker

Vlakbij het busstation

Oleanders in bloei

Van de rank naar de plukker en drogen op de grond

Zante-stad naar Chartata

Eerder deze week waren we op de verjaardag van onze buurman Kostas, we hebben er heerlijk gegeten en gezellig gepraat met de familie.

Het is alweer lang geleden dat we met de bus naar Zakynthos-stad zijn gereden en van daaruit terug zijn gelopen naar huis, naar Chartata. We hebben daarom besloten om dat weer eens te doen. Er moesten wel eerst weer wat langere wandelingen zijn gedaan omdat het ruim 20 kilometer is van de stad naar huis. Maar inmiddels zijn we weer gewend aan de langere afstanden en gaan het nu dus doen.
Om half 11 staan we bij het kleine winkeltje van Dionysius (Nonio) en Anna Voutos, onze over-buren, want daar zal de bus stoppen, als we tenminste laten weten dat we mee willen. En dan zijn we om 11 uur in de stad, bij het busstation. Vandaar gaat het eerst door de kleine straatjes en later over iets grotere wegen naar Tsilivi aan de kust. Dit, in het hoogseizoen, heel drukke plaatsje, is nu alleen nog gevuld met veel werkvolk. De hotels, restaurants én de weg moeten klaar voor het komende seizoen. Kilometers verderop buigen we af naar Kipseli, wat inhoudt dat we even flink moeten gaan klimmen. Ook Meso-Gerakari ligt op de route en ook dat plaatsje ligt hoog. Van daar af zien we Katastari en ons dorp Chartata alweer liggen in de verte tegen de bergwand, maar het is toch nog ruim anderhalf uur lopen voor we thuis zijn. Moe maar voldaan zijn we.

Na een uurtje pak ik mijn laptop mee, om nog even bij mijn buurvrouw Olga langs te gaan. We zijn aan het bezig om een, wat ingewikkelder, dans te oefenen. Ondanks mijn vermoeide benen lukt het allemaal weer iets beter. Ach, we leren het wel.

Bus stop

De kleine straatjes van de stad

Het theater in Zakynthos-stad

Op een andere wandeling waren we hier ook

Kipseli

Het kerkje van Gerakari en de mooie omgeving

Ons dorp in de verte

Heerlijke dagen

Dinsdag: Vorige week hebben we al een mailtje gestuurd naar Nefis om af te spreken dat we met de ECO schildpadden tour mee willen op dinsdagochtend. Roy en z'n vriendin wilden dat graag en wij hebben die tour ook nog niet eerder gedaan. Als we naar Agios Sostis rijden wordt het weer al wat minder, het waait wel hard. Als de reisleidster er is gaan we met z'n allen naar de boot en merken dat de boot wel erg heen en weer gaat. Even later horen we dat de tour toch wordt afgeblazen, het waait veel te hard. We zouden nergens een zwemstop kunnen houden en schildpadden zijn dan ook moeilijker te vinden. Jammer, maar het is niet anders.
We besluiten om dan maar een tour over het eiland te maken. We rijden via de westkant van het eiland eerst naar Kampi en drinken iets op een terras met een prachtig uitzicht over de rotsige kust. En dan naar de plek waar we het bekende scheepswrak van boven kunnen zien.  Op de terugweg rijden we naar Cap Skinari op de noordpunt van het eiland en gaan bij de windmolen alle trappen af tot zeeniveau en besluiten dan om echt niet te gaan zwemmen daar. De wind is nog steeds te hard en dat is gevaarlijk zo vlak bij de rotsen.
's Avonds eten we bij Dimitri van Archontiko Maisonettes. Ook voor ons was het de eerste keer van het seizoen, want ze zijn net open en het is weer gezellig als vanouds.

Woensdag: 's Middags gaan we paardrijden bij Rodeo in Alykes. Ik zit voor de eerste keer op een groot paard en ben dus best wat gespannen. Maar het wordt een leuke en leerzame middag voor ons allemaal.

Donderdag: We besluiten om een paar strandjes in het noorden te bezoeken om te gaan zwemmen en snorkelen. Eerst gaan we naar een strandje in de buurt van Mikro Nissi. Daarna rijden we naar Agios Nikolaos en zijn daar nog een tijdje op het strandje bij de haven. Maar het snorkelen val hier een beetje tegen, jammer. Maar het is toch een leuke dag geworden en die sluiten we af bij Fidelio.

Vrijdag: Op FB heb ik gelezen dat Porto Roma een leuke snorkelplek is, dus rijden we naar de uiterste punt van één van de twee benen van ons eiland. Als we daar aankomen trekken er wolken voor de zon en wordt het toch erg fris om te gaan zwemmen. Daarom rijden we naar Gerakas en bezoeken daar het schildpadden rescue center. We drinken en eten daarna iets bij het restaurant er vlak bij. 's Avonds hebben Roy en z'n vriendin ons uitgenodigd voor een etentje in Alykes. We komen daar de priesters dochter tegen die daar werkt. We eindigen de avond bij een cocktailbar waar ze heerlijke cocktails maken en leuke 60-jaren muziek draaien.

Zaterdag: We gaan naar het watersport bedrijf van buurman Kostas: Alykes Watersports Patentas. En ik ga samen met Roy en z'n meissie op de "flying fish". Leo maakt foto's en filmpjes. En we zijn na die tijd blij dat we konden blijven zitten op die matras die "vloog". Dan gaan we naar Archontiko en brengen een gedeelte van de middag door in het zwembad.

Aan alle heel leuke dingen komt ook een eind, de spullen worden gepakt en we eten nog een hapje bij Dimi en dan wordt het echt tijd om naar het vliegveld te rijden. De kids hebben aan gegeven dat ze wel een hondje wilden meenemen op de terugweg, dus dat is geregeld door de instanties. Een meneer en mevrouw staan te wachten en regelen voor hen het papierwerk en het inchecken van de hond. Ze krijgen papieren en het dierenpaspoort mee en dan gaat het hondje in de bench in het ruim. Straks op Schiphol zullen Roy en z'n vriendin het hondje opwachten bij de bagagebanden en hem meenemen door de douane waar dan iemand van Dierenhulp zonder grenzen staat te wachten om het beestje naar een warme wachtende mand te brengen. Goed geregeld. En dan komt onvermijdelijk het afscheid nemen. Toch een paar tranen en een brok in mijn keel. Het blijft moeilijk. Als we weer thuis zijn horen we op de luchtvaartontvanger wanneer ze vertrekken en we kunnen het vliegtuig volgen tot de lichtjes niet meer zijn te zien ...

Het was een heerlijke week. We hebben genoten van onze (schoon)kids, dit was echt een week lang "QUALITY TIME".

Brug naar Cameo Island bij Agios Sosotis

Kampi: Cross taverna

Uitkijkpunt bij Navagio

Paardrijden bij Rodeo Alykes

Strand bij Mikro Nissi

Strandje bij Agio Nikolaos

Mooi ...

Turtle Rescue Centre

Alykes Watersports Patentas

 heeeeeeeeellllluuup 😀😀😀😀😀