donderdag 6 december 2018

Sint Nicolaas of Agios Nikoloas

Het volgende stuk las ik vandaag en ik vond het wel leuk om dit op deze 6e december te plaatsen



De enige echte Sinterklaas komt uit Griekenland

Sinterklaas is weer weg uit Nederland. De Nederlanders en de Belgen maken zich druk om de racistische beeldvorming over Zwarte Piet. Maar de Grieken hebben ook een punt als de media weer eens kuddegedrag vertonen en onjuist schrijven over de afkomst van Sinterklaas. Een mooie gelegenheid dus om even recht te zetten wie Sinterklaas nu eigenlijk is en waar hij nu echt vandaan komt.

Naamdag
Zoals inmiddels wel algemeen bekend is zijn alle Grieken, en volgens mij ook alle Orthodoxen wereldwijd, vernoemd naar een heilige. Ook Sinterklaas is een heilige vandaar de uitdrukking “Goed heilig man”. Eens per jaar wordt de herdenking van zo’n heilige gevierd. Enkele bekende namen die gevierd worden zijn Christos (25 december), Giannis (7 januari), Dimitrios (26 oktober), Maria (15 augustus) en Valentinos (14 februari). Het woord Agios betekent trouwens heilige.

Ieder jaar op 6 december "verjaart" Sinterklaas in Nederland. In Griekenland heeft iedereen die Nikos, Nikolaos, Nikoletta en alle afgeleidingen die met Niko beginnen zijn of haar naamdag op die dag. Niet te verwarren met 5 december, want dat is pakjesavond, de avond voor zijn viering.

Afkomst
Elk jaar rond deze tijd laait de discussie weer op over de afkomst van Sinterklaas. De Spanjaarden beweren dat hij uit Spanje komt, op Turkse scholen wordt verteld dat hij uit Turkije komt en de Grieken roepen dat Sinterklaas een rasechte Griek was. De Germanen beweren zelfs dat hij afstamt van hun opper god Wodan en de Finnen zijn een beetje in de war, want die denken dat Agios Nicolaos dezelfde man is als Agios Vasilios, beter bekend als de Kerstman. Elk jaar publiceer ik ook een artikel hierover en dit jaar dus weer. Zo worden misverstanden voorkomen en worden mensen en vooral kinderen juist geïnformeerd.

Geboorte
Sinterklaas werd geboren rond het jaar 280 na Christus in Patara (Lycia et Pamphylia), woonde op latere leeftijd in Myra, destijds beide Grieks/Romeinse plaatsen in Lycie binnen het Byzantijnse Rijk en tegenwoordig vallend binnen de landsgrenzen van Turkije. Er werd in die provincies destijds Oud- Grieks gesproken omdat het voornamelijk bewoond werd door Grieken. Het was immers Grieks grondgebied geweest, totdat het werd veroverd door de Romeinen.

Dat Turkije vandaag de dag Myra heeft omgedoopt tot de naam Demre nemen we maar even voor kennisgeving aan. Turkije bestond toen trouwens nog niet. De landsgrenzen tussen Turkije en Griekenland zijn overigens pas ergens rond 1920 van de vorige eeuw bepaald, ruim 1600 jaar later na de geboorte van Agios Nicolaos. Hij overleed op 6 december 342 na Christus en om die reden herdenken we hem dus ook ieder jaar op 6 december.

Beschermheilige schepen
Sinterklaas werd geboren uit rijke ouders en omdat hij erg welvarend was hielp hij arme mensen. Het schijnt zelfs zo te zijn dat toen hij priester was en later bisschop werd, daar komt ook waarschijnlijk dat rode gewaad vandaan, hij al zijn bezittingen heeft weggegeven aan arme mensen.
Een ander verhaal doet zich de ronde dat hij ooit een matroos heeft doen herrijzen uit te dood en of dat nu is opgeblazen of niet, feit blijft dat alle schepen in Griekenland de icoon van de beschermheilige Agios Nikolaos bij zich hebben als beschermheilige van de zeelieden. Hij is ook beschermheilige van de Griekse marine trouwens. Het zal ook geen toeval zijn – om bovenstaande reden - dat Sinterklaas altijd aankomt per stoomboot in Nederland en België.

Zwarte Piet
En dan de in Nederland gevoelige discussie over zwarte Piet. Piter, zoals zijn echte naam luidde, was een getinte Ethiopische slaaf die werd vrijgekocht door Agios Nicolaos op een markt. Hij werd de hulp en knecht van de bisschop. Uit dankbaarheid wilde hij vrijwillig Agios Nicolaos de rest van zijn leven dienen. In die tijden was het gebruikelijk dat welvarende mensen slaven in dienst hadden. Er wordt zelfs gezegd dat Agios Nicolaos wel vaker slaven vrijkocht

Christelijk feest
Nu staat nu toch wel vast dat de viering van Sinterklaas een christelijk feest is, getuige ook de rode mijter die hij op zijn hoofd heeft met het christelijk symbool erop en bisschop was, dat duidelijk een Christelijk “beroep” is. Wist u trouwens dat zijn priesterkleed 33 knopen had, verwijzend naar het aantal levensjaren van Christus? En dat het woord Nikolaas afstamt van de Griekse woorden Nike en Laos, dat overwinning voor het volk betekent?

Geen Turkse roots
Dat Sinterklaas dus een Turk zou zijn is gezien bovenstaand al direct weerlegd, want de Turken, of beter gezegd de Ottomanen waar de Turken van afstammen, kwamen pas ergens rond het jaar 1400 naar Europa vanuit het verre Oosten en kwamen met hun veroveringen niet verder dan Griekenland. Ongeveer 98% van de Turken belijden het Islamitisch geloof en zijn niet vernoemd naar Christelijke heiligen. Althans ik ken geen enkele Turk die Nikos of Nicolaas heet en rond loopt met een mijter afgebeeld met een kruis op zijn hoofd. En zelfs 6 december wordt in Turkije niet gevierd voor zover ik heb kunnen ontdekken. De enige aanspraak die gemaakt kan worden door de Oosterburen van Griekenland is: Agios Nicolaos was geboren in Lycie en dat is nu Turks grondgebied.

Geen Spaanse roots
Dan zegt u nu misschien wel dat u het al erg onwaarschijnlijk vond dat de Sint uit Turkije komt, maar hoe zit het dan met het fabeltje dat ook gezongen wordt: "Zie ginds komt de stoomboot uit...... Spanje weer aan", implicerend dat de Sint wel eens uit Spanje zou kunnen komen? Helaas, ook dat klopt niet.

Na de dood van Agios Nicolaos werden zijn botten begraven in Myra. Zijn begraafplaats werd een heus bedevaartsoord maar in 1087 werden zijn botten getransporteerd naar het Zuid Italiaanse Bari, dat destijds een Spaanse koning had en dus Spaans grondgebied was. In 1087 na Christus is zelfs een kerk gebouwd in Bari, vernoemd naar de heilige Nicolaas. Het zelfde jaartal dat de zeelieden zijn botten overbrachten van Myra naar Bari om deze veilig te stellen. Er woeden immers oorlogen en men wilde zijn botten niet “verloren” laten gaan door veroveraars. Dus ook dat is bij deze rechtgezet. De Sint was geen Spanjaard en komt ook niet uit Spanje.

Geen Germaanse roots
Volgens de geschiedenis van de Germanen over Wodan, hun oppergod, zijn er veel overeenkomsten met wie Sinterklaas nu is, waardoor het fabeltje gevoed wordt dat de Sint wel eens daarvandaan zou komen. Klinkklare onzin: De Germanen gingen pas in de 5e eeuw na Christus het Christelijke geloof belijden, werden door de Romeinen beschouwd als barbaren en de enige overeenkomst is dat Wodan een mijter op had en een baard had. Veel te weinig argumenten natuurlijk om te zeggen: De Sint komt uit Germania.

Het heden
Zijn botten liggen nog steeds begraven en tentoongesteld in de Basillica di San Nicola in het Zuid Italiaanse Bari en het grappige is dat de minister van Cultuur van Turkije nu al een paar keer heeft gevraagd of de botten terug mogen naar Turkije als zijnde Turks erfgoed. Het is maar goed dat de Grieken niet zo'n verzoek neerleggen bij de Turkse minister van Cultuur aangaande het Griekse erfgoed dat nog in Turkije ligt, want dan zijn ze in Turkije nog wel even bezig met Grieks erfgoed terug te geven. Ik geloof ook niet dat ze het Turks verzoek erg serieus nemen in het Vaticaan.

Conclusie
Laat u dus niet om de tuin leiden op uw werk, school of verjaardagsfeestje. Zijn enige echte naam was Agios Nicolaos, Bisschop van Myra, geboren in Patara, sprak Oud Grieks en had Griekse ouders.

In sommige landen is Agios Nicolaos zelfs een samensmelting met Agios Basilios (Kerstman) en noemen ze hem als een en dezelfde persoon simpelweg Santa Claus of Papa Noel. In mijn volgende column zal ik hierover schrijven want het zal u niet verbazen dat ook Agios Nicolaos en Agios Vasilios twee verschillende heiligen waren die beide Griekse roots had.

Giannis Garlemos - internetredacteur Griekseagenda.nl

woensdag 5 december 2018

Voorbereidingen voor vakantie

Sommige dingen moet je wat langer van te voren gaan plannen, zoals vakantie als er tickets moeten worden geboekt. We gaan in mei/juli een road-trip door de USA maken. De voorbereidingen en straks de reis zelf kun je volgen op onze reisblog leo-en-marlies.blogspot

dinsdag 4 december 2018

December



Toen we nog in Nederland woonden begonnen we pas rond half december met het versieren voor Kerstmis. Maar hier zie je vanaf eind november al aangeklede bomen en versieringen. Dus hebben wij vanmiddag ook de dozen met kerstspullen te voorschijn gehaald en hebben we de boom versierd en de lichtjes opgehangen. En zo is het weer een extra gezellig huisje geworden met lichtjes, kaarsjes en een boom.

zaterdag 1 december 2018

Wandeling vanuit Agios Dimitrios

Het werd wel weer eens tijd voor een wat langere wandeling en vandaag zijn er geen andere activiteiten en is het weer best goed. De zon schijnt door wat bewolking heen, de temperatuur is wel wat lager, vandaag een graad of 15. We rijden naar Agios Dimitrios en parkeren daar de auto. We lopen over de weggetjes die wij zo leuk vinden en we zien dat er nog veel mensen bezig zijn met het oogsten van de olijven en ze vinden het ook leuk als ik foto maak. Er zitten wel een paar klimmetjes in maar die gaan ons goed af. We lopen naar Meso Gerakari en vandaar naar Kypseli. En dan weer met een boog terug naar de auto. Lekker gelopen, moeten we maar snel weer eens doen.

Even zwaaien en lachen


De vele aardbevingen maken toch wel wat schade


Een witte Bougainvillea


Wat een leuk huis met al die beschilderingen, in de buurt van Kypseli

en een paar details, leuk dat katje op de dakkapel


zaterdag 24 november 2018

Workshop bakken

In het, voormalige, schooltje in Chartata wordt deze zaterdagmiddag een workshop gegeven door een aantal vrouwen uit de buurt. Ze gaan ons leren hoe je een spanakopita (spinazietaart) en een taart maakt met vooral feta erin. Ik heb wel wat recepten gelezen maar daarin staat vaak dat je kant en klare vellen filodeeg gebruikt. We zien in deze workshop ook hoe je dat deeg maakt. Natuurlijk mag ik als "buitenbeentje" proberen om een vel deeg zo uit te rollen tot het dun genoeg is om Filo te heten. Het valt mee, ik breng het er niet slecht af. Als een paar anderen ook deeg hebben uitgerold worden de bakvormen gevuld en kunnen ze de oven in. We wachten met z'n allen op het resultaat en eten het meeste maar meteen op. In ieder geval was het lekker 😋. Het lijkt allemaal niet moeilijk, dus misschien ga ik het thuis wel eens proberen.
Onder de foto's een recept voor spanakopita maar dan wel met kant en klaar filodeeg.




filodeeg 250 g
spinazie (verse)1 kg
bladpeterselie1 handje
feta 300 g
roomkaas (Griekse kopanisti of type Philadelphia) 150 g
eieren 2
ui (grote) 1
lente-ui 2 bosjes
knoflook 3 teentjes
olijfolie
peper

BEREIDING
1 Verwarm de oven voor op 180°C.
2 Pel en snipper de ui. Pel en hak de knoflook. Fruit ze samen goudbruin in olijfolie.
3 Hak de spinazie en de peterselie. Doe ze bij de uien en laat even slinken. Neem de pan van het vuur af. Doe er de verkruimelde feta bij, de roomkaas, de eieren en de spinazie. Meng en breng op smaak met peper.
4 Bestrijk een ovenschaal rijkelijk met olijfolie. Leg er een vel filodeeg in en laat daarbij de rand wat over de vorm hangen. Bestrijk het deeg met olijfolie. Leg er een tweede vel op en bestrijk weer met olie. Leg zo minstens 4 vellen op elkaar.
5 Schep de vulling in de taart en sla er de deegrandjes overheen. Sluit de taart met nog minstens 4 ingevette deegvellen. Zet ze 25 à 30 minuten in de oven.

Opruimen langs de weg

Door de vele regen van vorige week ging ook de clean-up niet door. Maar inmiddels is het alweer een aantal dagen heerlijk weer geweest en dus werkt ZaCleanthos wel. Dit keer zullen we een deel van de weg, die loopt vanaf Zakynthos naar Volimes opruimen, en dan speciaal het stuk na het
sinaasappelstalletje bij ons in de buurt. En inderdaad is het een puinhoop. Meteen als ik begin hoor ik gepiep in de struiken. Als ik ga kijken zie ik een kleine pup die uit een krat is gekropen, die net is omgevallen. Na de eerste vind ik er nog vier. Ik breng ze naar de auto's en we zijn er allemaal naar van. Het is gewoon te erg om over na te denken, we worden hier zo kwaad van 😡 maar ook heel verdrietig 😢. We proberen om ze wat water te geven en onderwijl proberen anderen iemand te bellen die iets van doen heeft met de honden-opvang op ons eiland. Dat lukt niet. Leo dekt de krat af met een plank, zodat ze er niet weer uit kruipen en dan doen we eerst de clean-up. Er na nemen 2 vrouwen de hondjes mee en we hopen dat er snel een oplossing komt.

UPDATE: Het gaat goed met de hondjes, ze gaan allemaal naar buitenland voor hun gouden mandje!




zondag 18 november 2018

Als het regent, regent het goed

Vanaf eergisteren regent het en niet een beetje, maar bakken met water komen naar beneden. Vandaag komen er flinke windvlagen bij en wordt er onweer voorspelt. De temperatuur is maar 14-15 graden. Dat is wel even wat anders dan de 20 graden en zon van eerder deze week.

En tegen de avond blijkt dat wij toch boffen dat we hier hoog tegen de berg aan wonen. We hebben in ieder geval droge voeten en dat is iets wat bewoners van Alikanas, hier vlakbij maar dan beneden, niet kunnen zeggen. Weer een overstroming dus 😢



vrijdag 16 november 2018

Griekse les, aardbevingen en meer

Vorige week donderdag hadden we onze eerste Griekse les van dit seizoen. Dus 2 x per week zullen we weer naar school gaan.
Onze vorige lerares hebben we niet meer, maar Louise neemt de zaken dapper waar en we verwachten dat zij met een andere Griekse de lessen gaat geven. Nu is het nog even herhalen en bekijken wat er is blijven hangen van het vorige jaar. Ons klasje bestaat nu uit 7 personen. maar dat wordt waarschijnlijk nog gesplitst. We hebben er in ieder geval veel zin in.

De naschokken, of misschien gewoon de aardbevingen, gaan vrolijk door. Toen we maandag bij de Griekse les zaten heeft Louise ons precies uitgelegd wat we (niet) moeten doen als het begint te beven. Gewoon rustig blijven zitten eerst, eventueel als je dat wat wilt rustig naar buiten gaan. Maar het gebouw waarin we zitten is sterk genoeg om de schokken op te vangen. Gelukkig maar, want alsof de duvel ermee speelde begint om even voor 11 uur de aarde te schudden. Het ging flink te keer en het voelde veel erger dan wat wij tegen de berg aan voelen, en het duurde ook een hele tijd voor het echt weer rustig was. Achteraf bleek het een beving van 5.1 op de schaal van Richter te zijn. Eerder deze week hoorden we dat de zware aardbeving van 26 oktober zwaarder is geweest dan er eerst werd gemeld. Dat heeft een seismoloog die verbonden is aan de universiteit van Athene gezegd op een conferentie over natuurrampen.
De beving had volgens hem geen kracht van 6.4 maar van 7.1 op de schaal van Richter. Dat de magnitude van de beving te laag werd weergegeven, kwam volgens de seismoloog door een storing van de meetstations in de buurt van het epicentrum.
Dat er niet meer schade is op het eiland is te danken aan de strenge bouwvoorschriften die er sinds 1953 opgelegd worden. Toen verwoestte een aardbeving met een kracht van 7.3 bijna het hele eiland. Door de beving is Zakynthos vijf centimeter verschoven in Zuid-Westelijke richting.

Eerder dit jaar kreeg Leo bericht dat hij vanaf 1 januari 2019 pensioen gaat ontvangen. Natuurlijk wisten dat al maar er moet ook iets geregeld worden. De Griekse ziektekostenverzekering IKA werkt samen met het CAK in Nederland. Onze verzekering loopt nu nog via mij, omdat ik al wel een pensioen krijg uit Nederland. Als Leo zelf een pensioen heeft moet zijn deel dus ook betaald worden uit zijn pensioen. Dat was ook al bekend bij ons. Dus dachten we deze week, laten we dat maar gaan regelen bij IKA, dan is het maar klaar.
Op woensdag gaan we dus naar de stad, naar IKA. Waar moeten we precies zijn, er staat een flinke rij. Er is een nummertjes-automaat, maar die werkt niet, dus op de ouderwetse manier vragen wie de laatste was. En dan wachten. Leo heeft een briefje uitgewerkt met daarop in het Grieks wat er moet gebeuren, voor het geval niemand Engels spreekt. Na een tijdje loopt er een medewerker rond die wat vragen beantwoord van deze en gene. Dus Leo loopt er ook naartoe en de man vertelt dat we naar het kantoortje om de hoek van de gang moeten. OK, daar naartoe. Bij het bureau zit niemand, we vragen het aan een ander. Deze loopt naar de eerste man toe en vertelt dat we daar niet moeten zijn. Nee, we moeten naar mevrouw X. Maar jammer, zij is er vandaag niet, er is een staking, morgen dan is ze er weer. We zijn al blij dat we niet in die lange rij hebben staan wachten. Donderdag gaan we dus weer, nu een stuk vroeger want we moeten ook naar school. We lopen naar het bureau van iemand en vragen waar mevrouw X is. We vinden haar snel. Ze neemt het briefje aan en loopt naar de ene kant en dan de andere kant op. Ach, we moeten helemaal niet bij haar zijn, we moeten gewoon in de rij gaan staan waar we gisteren in stonden. Blaaaaah. Het wachten duurt lang en we twijfelen nog even of we de volgende dag maar terug moeten komen, maar we besluiten om toch nog wat te wachten. Dan zijn we eindelijk aan de beurt. De medewerkster neemt het briefje aan en spreekt ook een beetje Engels. Zij begrijpt dat Leo zijn eigen verzekering nu moet hebben, loopt nog even naar een collega en begint daarna iets in te tikken. We zijn blij. Maar dat is toch te vroeg gejuicht. Ze vertelt ons dat het nog niet kan worden aangevraagd, dat kan pas op 1 januari, als het pensioen echt is ingegaan ...

zondag 11 november 2018

En weer een keer langs het klooster

Het is nog steeds prachtig weer hier, inmiddels wel wat koeler dan in de zomer, maar toch laat de thermometer een lekkere 21 graden zien. We besluiten om weer eens langs het klooster te lopen. Dat is en blijft een korte, maar prachtige wandeling. Iedere keer is het weer genieten van de uitzichten. En nu het een paar keer goed heeft geregend, is het veel groener dan 's zomers.

Het klooster van Johannes de Doper

Arbutus unedo oftewel de aardbeiboom




Het lijkt wel lente

Uitzicht naar Skopos

Het zoutmeer bij Alikes

Nog een mooi doorkijkje

Wat een kleur

zondag 4 november 2018

Lagadakia en Koiliomenos

We worden om even over 5 uur in de ochtend letterlijk wakker geschud, weer een aardbeving van 4.9 en 10 minuten later is er één van 5.0. Nee, het is dus nog niet voorbij. Wij voelen, in ons huis tegen de berg aan, lang niet zoveel schokken als de mensen die hun huizen op een andere ondergrond hebben staan dan rotsachtig. Zij voelden de aarde regelmatig schudden en dat was de laatste weken heel vaak. Ruim 80 naschokken van 4.0 en hoger staan nu al op de lijst, na de aardbeving van 25 oktober. We hopen dat het snel wat rustiger wordt, want inmiddels is er toch wel wat schade ontstaan aan (vooral) oude gebouwen en kerken.

Maar op deze zondag maken we weer een wandeling. We rijden naar Lagadakia en volgen de route de berg op. Binnen 6 kilometer klimmen we van bijna 0 naar 500 meter, dus een pittig klimmetje. Dan lopen we door een pas en komen na een tijdje uit bij Koiliomenos aan de andere kant van de bergrug. Dan lopen we over een pad dat ik heb gevonden op Google Maps. Ik zag een bericht op FaceBook dat er een kapelletje zou zijn en een mooi uitzicht. We gaan het pad op en zien na een paar kilometer in de verte het dak van wat het kapelletje zou moeten zijn. Het pad er naar toe volgen we. Het wordt smaller en aan het eind moeten we echt klauteren om bij het "kapelletje" te komen. We klimmen en ergens onderweg raakt er een flinke steen los als Leo zijn voet erop zet. Het gaat allemaal goed, maar het zorgt er wel voor dat Leo alléén de laatste meter doet, want daar komt ik echt niet op. De deur van het "hok" of "kapel" blijkt op slot met een dik hangslot. Dus we weten niet of het echt een kapelletje is. We klauteren voorzichtig weer naar beneden en lopen hetzelfde stuk weer terug om op de route te blijven.  Een stukje verder wordt het pad langzaam smaller en smaller om even later op te houden te bestaan. 200 meter is de afstand naar waar echt weer een pad zou zijn, maar dat is wel lastig als je je tussen stuiken moet door wurmen en op je knieën verder moet. Kortom we gaan een andere route zoeken en dat komt erop neer dat we terug gaan naar de (asfalt)weg. Op weg daar naar toe proberen we nog een ander pad, maar ook dat leidt tot niets. geen andere optie dus dan teruggaan en 5 kilometer omlopen. Op zo'n moment ben je dan wel weer blij met een gladde weg om te lopen. We gaan nog wel eens terug om te kijken of we nog iets anders kunnen vinden. Voor nu is het wel genoeg. Het was een mooie wandeling met een onverwachte route.

En ... lekker hoor, 4 november en dan 25 graden en dus lekker wandelen in korte broek en shirtje. Bofkonten, dat zijn we!

Het oude dorp bij Lagadakia
De bermen staan vol met deze wilde cyclaampjes

Klimop in bloei




Koiliomenos

Herfstkleuren?  Nee, de gevolgen van een bosbrand zijn goed zichtbaar.

Herfststijlloos


Bijna bij het "kapelletje".

Kapel of hok?

Soms leek het pad ver weg, soms wás het ver weg.


De olijfoogst is volop bezig, op zondag gaat het werk gewoon door.