Citroenen enzo

We hebben onszelf een rustig dagje beloofd. En daar houden we ons aan. Lekker rustig aandoen vanochtend, daarna een uitgebreid laat ontbijt. Dan pakken we toch weer een doos uit, de enige vandaag. Om een uur of 1 gaan we richting het strand, we zwemmen even, sudderen lekker in de zon en dan wandelen we weer naar ons huisje. Want heel langzamerhand wordt het echt 'ons' huisje.
Deze week heb ik al heel veel citroenen verzameld die van de boom zijn gevallen in onze tuin, die zit echt nog knotsvol. Nu heb ik mijn citruspers weer in een kastje staan en daarom ga ik al die citroenen maar eens verwerken. Ik heb een heerlijk recept gevonden om Limoncello te maken, maar ik heb nog geen weckpotten gekocht. Dus dat moet even wachten. Ik kan wel citroenlimonade gaan maken. Het wordt een heus suikerbommetje. Ik heb bijna een liter citroensap en daar gaat ruim 500 gram suiker bij. Verwarmen tot de suiker is opgelost en dan is het al klaar, laten afkoelen en in een fles gieten. En het is echt heel erg lekker. Maar dus geen drankje om de hele dag te drinken, anders zijn we zo tonnetje rond.
We zijn hier inmiddels 2 weken en al die tijd hebben we prachtig zonnig weer gehad, wel eens een paar wolken, maar altijd de zon erbij. Waarschijnlijk zullen we in juli en augustus wel anders piepen, maar nu is het vooral genieten van dit heerlijke weer.

                                            Heel in de verte de veel hogere bergen van de Peloponnesos

We hebben een zorgverzekering!!

Vanochtend begonnen met de grote slaapkamerkast, het kostte even wat moeite, maar hij staat nu goed. De planken en de manden erin en dan kan ik de boel gaan inruimen. Daarna zijn we meteen doorgegaan met de badkamerkast.

De deur moest er nog in maar toen was het tijd om naar de stad af te reizen om te gaan zien wat IKA nog van ons wil. Er stonden een paar mensen te wachten maar toen we voor het loket stonden pakte een mevrouw direct de foto's van ons aan en niette die aan een papier. We krijgen dat papier mee en nog een ander stel formulieren en toen riep een andere dame ons in haar kantoor en vertelde dat dit was wat we moesten hebben. Het formulier met de foto moeten we altijd meenemen als we naar een arts, ziekenhuis of apotheek moeten, het originele andere setje papieren moeten we zelf houden en de copy moet naar het CAK. Dat viel ons dus heel erg mee, want we stonden binnen 15 minuten weer buiten.

Met dit bewijs dat we een zorgverzekering hebben kunnen we nu ook naar de politie om de befaamde "yellow card" te krijgen. Daar gaan we verder aan werken.

Toen weer naar huis en de kast afgemaakt. En daarna verder gegaan met het uitpakken van dozen. Leo heeft nog een paar kleinere kastjes in elkaar gezet, nu zijn alle planken veranderd in kasten. Hoera.

We zijn benieuwd of dit uitzicht ooit zal vervelen

IKA zorgverzekering en schuifdeurkast

Heerlijk geslapen in ons eigen bed. Vanochtend om 11 uur eerst naar een Grieks sprekend persoon gegaan (Pavlos dus) om te bellen met IKA en daar te vragen hoe zit zit met onze papieren. Na een aantal keren proberen kregen we iemand aan de telefoon. Deze aan Pavlos overgegeven en hij heeft gevraagd of de papieren klaar waren. Eerst had de mevrouw geen idee waar het over ging, maar nadat Pavlos de namen nog duidelijker had doorgegeven, zei ze dat we morgen einde ochtend maar moesten komen en een pasfoto moesten meebrengen. Dus wie weet is IKA morgen rond.

Daarna zijn we aan het stoeien gegaan met de schuifdeuren van de slaapkamerkast, maar ze willen op de één of andere manier niet recht hangen. Griekse aardstralen? Morgen een nieuwe dag, gaan we het weer proberen. Nu even niets meer.

Zondag ... geen rustdag voor ons vandaag

Nadat de verhuistruck weg was en ik de vorige blog heb geschreven, zijn we weer naar het huisje gegaan en zijn begonnen met het terugkrijgen van het thuisgevoel. De koelkast en vriezer staan op hun plek tot rust te komen, dan kunnen we ze morgenochtend aanzetten. En we hebben de eethoek in elkaar gezet, dan kunnen we tenminste weer lekker zitten.
Alle meubels die we uit elkaar hebben gehaald zitten in pakketten verpakt met bubbeltjesplastic. We zijn maar eens begonnen met het uitpakken van die pakketten en daarna hebben we uitgezocht welke pakketten er bij elkaar horen, zodat we vlot kunnen werken. Ondertussen kwam er een overbuurvrouw even kijken en bracht ons 7 kakelverse eitjes van haar kippen. Zo lief!!! De keukenkast hebben we nog in elkaar gezet. Toen was het inmiddels na zessen. De puf was op en daarom zijn we op ons gemak naar Alykes gelopen en hebben daar een lekkere pita gyros gegeten.
Weer boven hebben we nog eventjes gezeten en zijn toen doodmoe naar bed gegaan in het woongedeelte van onze buren, want onze slaapkamer stond inmiddels helemaal vol met pakketten met planken.

En toen was er op zondag een nieuwe dag, geen rustdag, nee, een stevige werkdag. We zijn begonnen met de grote slaapkamerkast, de basis is opgezet en de platen van de deuren zitten aan elkaar. Morgen hangen we ze erin. Maar we wilden inmiddels weer heel graag in ons eigen bed slapen en dus zijn we toch begonnen aan ons bed met achterwand en lades. En dat staat nu. We kunnen er straks heerlijk in gaan slapen.

Het is gelukt!!!

Het is 11.00 uur. De spullen staan al in huis en de mannen zijn alweer weg. Het begon heel "leuk". Om kwart over 8 kwam Leo ze op het straatje tegen toen hij onze auto ging wegzetten. Één man aan het stuur van de truck, de ander liep er vooruit en te gebaren. Over de eerste bocht hebben ze zeker een kwartier gedaan. We stonden er een eindje vanaf en zagen het allemaal gebeuren. Toen kwam de tweede bocht. Daar hebben ze na een poosje de truck stil gezet en de beide mannen kwamen de resterende 200 meter weg verkennen en liepen hoofdschuddend mee. Ze vertelden dat het niet ging en gingen terug naar de truck en haalden er 2 steekkarretjes uit. En daar zijn ze mee aan de slag gegaan. Ze waren al zeker 6 x heen en weer gelopen, zwetend en wel, toen ze een buurman van verderop in het straatje tegen kwamen met een pick-up truck. Die hebben ze gecharterd om mee te helpen. En toen kwamen ze lachend aanrijden. Wij moesten ons geen zorgen maken volgens de verhuizers, zij betaalden de buurman wel. En toen was de klus snel geklaard. Wat wij niet wisten, maar de buurman wel, was dat er vandaag trainingen zouden zijn voor een speedrace van Alykes naar Orthonies, precies door ons dorp. Die zou om 11.00 uur beginnen. Dat is ze gelukt met spullen binnen krijgen. Ze moesten daarna nog wel de truck weer naar de weg rijden op dezelfde lastige manier als op de heenweg. Maar de buurman hielp mee en had connecties bij die race, dus misschien heeft hij gebeld en gezegd dat ze even niet mochten starten. En dus nemen we aan dat ze de veerpont van 14.00 uur (die zij wilden halen) hebben gehaald.

Alles bij elkaar is het dus toch allemaal erg vlot gegaan. We moeten de spullen natuurlijk nog uitpakken, maar wat we gezien hebben ziet er goed uit.

Het eerste 'pakje': de matras

De koelkast en de vriezer staan

Morgen komt er een truck!!!

We gingen om 18.00 uur even naar Archontiko om de mail te checken. En ja hoor, daar is de langverwachte mail, van het Grieks-Bulgaarse bedrijf. We kregen bijna een hartverzakking, want ze komen morgenochtend om 9.00 uur en dus toch met een truck:

Our crew will be on the address tomorrow 6th of May - Saturday in 09.00 AM 

Unfortunately due to the weight reason and time schedule I had to send a truck to the island. 

We check the area carefully and I hope there will be a way to enter to the property. If not drivers will stop as close as possible and will transport the goods with delivery troleys

I have a good crew there and not expecting a problems. 

Inmiddels hebben we Hans van Halo Logistics gesproken aan de telefoon en we kregen het volgende mailtje nog van hem:

Het is niet een hele grote truck, ca. 8 meter lang.

Vanwege het gewicht van de zending (veel pakketten met planken) kon het niet met een kleine auto.  Ze hebben ook nog een aflevering op Kreta of zo.

Ook als de auto niet dichtbij kan komen zullen de verhuizers het naar binnen brengen. Ze zijn op de hoogte en weten van de situatie. Ze rijden wekelijks op Griekenland en komen dit vaker tegen. Als ze niet met lorry kunnen werken zullen ze op en neer moeten lopen, dat is hun risico. 

Morgen hebben jullie alles binnen staan!

We gaan dus heel hard duimen en aan het werk om het huisje ontvankelijk maken voor een enorme hoeveelheid dozen en pakketten.

Wordt vervolgd

Accountant, tax, KEP en IKA

Donderdag en dus belastingdag. We rijden rond 8.00 uur naar Zakynthos stad en parkeren bij het busstation. We lopen vandaar omdat het parkeren van een auto voor flinke problemen zorgt.

We lopen naar accountant Dimitri, een vriend van Pavlos. Hij heeft zijn kantoor aan de zuidkant van

de stad. Een erg aardig mevrouw, genaamd Angela helpt ons verder. Zij vult 2 van de 3 formulieren voor ieder van ons in en vertelt dat we het 3e formulier niet nodig hebben, omdat we hier permanent gaan wonen en ook belasting zullen betalen. Zij maakt de benodigde kopiëen voor ons en geeft ons een stapeltje mee, dat we zo bij de Taxoffice kunnen afgeven.

We wandelen van het zuiden naar het noorden, waar vlakbij het Solomosplein de Taxoffice is. We hoeven maar even te wachten. De mevrouw bekijkt de papieren en overlegt met haar collega, de meneer van eerder deze week. Ook bellen ze even met Angela. We missen toch een papier, want we kunnen hier pas permanent gaan wonen na 6 maanden, de eerste 6 maanden hoor je nog bij Nederland??? We hebben niet geprobeerd uit te leggen dat we uitgeschreven zijn in Nederland. Om kort te gaan, we moeten terug naar de accountant en we moeten toch dat formulier ingevuld hebben.

Terug naar de accountant, Angela. Zij vult de ontbrekende 2 formulieren in en vertelt dat we nu eerst naar KEP moeten, daar wordt onze handtekening geverifieerd en daarna moeten we naar Taxoffice. Als we dat taxnummer hebben moeten we Angela bellen vanuit de office en de nummers doorgeven. Zij brengt ze dan in in een systeem. Dan moeten we 5 minuten wachten en dan weer terug naar dezelfde mevrouw, dan krijgen we nog een ander papier mee.

Zo gezegd zo gedaan. Naar KEP is het nog iets verder dan het Solomosplein. Daar gaat het redelijk vlug. Dan naar Taxoffice. We zijn meteen aan de beurt en blijken alle papieren te hebben, voor nu. Er rollen verschillende papieren uit en er worden driftig stempels gezet. Dat is gedaan, dan Agela gebeld, nummers doorgegeven. Na een paar minuten worden we weer binnen geroepen en wordt de rest ingevoerd en uitgeprint. We hebben het!!!

Nu weer terug naar Angela want zij moeten al haar zaken nog invoeren en van de taxnummerformulieren moet ze kopiëen maken voor ons. Zij houdt de originelen nog en zal ze later aan ons opsturen. We betalen 20 euro, dat is alles wat al het werk gekost heeft.

Dan gaan we verder met onze route, want wij hebben van IKA zorgverzekering gehoord eerder vorige week, dat we ook een AMKA nummer nodig hebben. Ook dat moeten we halen bij KEP en dus gaan we die kant weer op. Jammer genoeg kon dat niet meteen vanochtend want toen hadden we nog geen belastingnummer en dat hebben ze nou net wel nodig. Dat aanvragen gaat ook erg snel, maar inmiddels is het 12 uur geweest en IKA gaat om 13 uur dicht.

IKA regelen is vandaag het laatste dat we kunnen doen. We gaan dus in stevige pas richting IKA kantoor. Daar zijn we om 12.20 uur, maar er is een hele rij wachtenden. Gelukkig zijn we nog voor enen aan de beurt. Een meneer pakt ons hele stapeltje documenten, wat we nodig hadden voor de IKA-aanvraag, en loopt er op z'n dooie gemakkie mee naar een ander kantoor. Hij komt na een paar minuten terug en vertelt dat ze ermee bezig gaan. We moeten maandag even bellen of het al klaar is en dat moeten we door iemand laten doen die Grieks spreekt, want de mevrouw die ermee an de slag gaat spreekt geen Engels.

Het is 13.00 uur, we hebben 10,6 km gelopen, we zijn klaar, we kunnen even niet verder. We slenteren naar de boulevard aan de haven en trakteren onszelf op een lekker ijsje.

Het is dus een heel gedoe om alles compleet te krijgen, maar nu zijn we een heel eind. Wij zeiden al tegen elkaar dat dit een manier is om een beetje in te burgeren, want inmiddels weten we wel een paar straten te vinden in de stad. 👍

Van een accountant en een fornuis

Vanochtend om kwart voor 11 belde de leverancier van het fornuis, hij zou over een half uur op de stoep staan. Het werd een kwartiertje later, maar hij was er. De brenger sloot hem ook even aan, dit voor een klein bedragje los in zijn zak. Een fornuis met oven, heerlijk, we maken dus vanavond ons eigen potje, want er zijn een paar pannen meegekomen uit Nederland en we hebben al 2 nieuwe koekenpannen gekocht. Dus dat komt helemaal goed.

We hebben vanochtend geprobeerd om de accountant te bellen, maar hij nam niet op. Toen een berichtje gestuurd en het antwoord kwam vrij snel. Morgenochtend is hij op kantoor en dan kunnen we bij hem terecht.

Vandaag zijn er dus 2 zaken goed gekomen. Morgen hopelijk weer een stapje verder.

En we zijn vanmiddag weer even naar het strand gelopen, hebben een poosje gezwommen en zijn toen weer terug gelopen. Best een pittige workout. Ook leuk en lekker😀😀😀

Belasting, douchegordijn en fornuis

De dag na de vrije 1 mei, dus gaan we naar het belastingkantoor. Het adres hebben we in de gps zitten dus lopen we er in de stad zo naartoe. Op de eerste verdieping hangt een papier met in het engels dat we voor een belastingnummer naar de 2e etage moeten. Duidelijk dus. En daar vragen we op goed geluk iemand waar we moeten zijn, een meneer vertelt ons 1e deur links. Daar wachten we een tijdje en kunnen we binnen komen. De jongeman vertelt ons dat we voor we het belastingnummer kunnen krijgen eerst een accountant moeten hebben, want we moeten tenslotte ook belasting aangifte doen hier. We krijgen allebei 3 formulieren mee die ingevuld moeten worden met hulp van de accountant. Hij: jullie hebben toch wel een accountant? Wij: nee! Hij: de accountant van de verhuurder kan jullie toch helpen? Wij: nee, want die woont ver weg van hier, op het vasteland! Hij: nou dan moeten jullie er één zoeken.
Dus wij lopen binnen 10 minuten weer buiten en besluiten thuis Pavlos te vragen naar een accountant.

Wat doen we nu verder? We hebben nog een douchegordijn nodig, we hebben de maten en we hebben een zaak gezien die ze verkocht. De we volgen ons pad terug en vinden de zaak weer. Een passend douchegordijn hangt er ook bij. Dus toch iets geregeld.

Verder naar de winkel met de terrasmeubelen. We kijken er rond en zien wel iets wat we leuk vinden. Alleen geen bijpassende stoelen bij een tafel. Ook hier vragen we advies. Het is nu begin van het seizoen en het is nu heel druk, dus adviseert de verkoper over een maand nog eens terug te komen omdat ze dan veel meer keus hebben. We zullen daar nog eens over denken.

Dan zien we een witgoed zaak op weg naar huis. We gaan eens kijken of de elektrische kookplaat die wij willen hebben er is. Nee, dus, alleen met 2 platen is er iets te koop. Volgens de verkoopster kennen ze zo'n opzetplaat niet in Griekenland, wel als inbouwplaat, maar die zoeken we niet.
We lopen nog eens langs de fornuizen en zien dat ze heel redelijk zijn geprijsd. En dus kopen we een heel fornuis. Vandaag of morgen wordt het gebracht, we zijn heel benieuwd.

In Chartata rijden we eerst even naar Archontiko om Pavlos te vragen naar zijn accountant. Van die man hebben we nu naam en adres, dus gaan we daar zo snel mogelijk naar toe.
Dus toch nog iets goeds gedaan vandaag, maar het is dus wel nuttig hier om een langen adem te hebben.

Oh ja, nog bijna vergeten. We hebben de afgevallen en rottende citroenen en sinaasappels onder de bomen in onze tuin weg gehaald. Nu kunnen we tenminste meteen zien welke er net zijn afgevallen. En ze dan lekker oppeuzelen.

1 mei , Protomagiá (Πρωτομαγιά) op Zakynthos

We zijn vanochtend naar een feestje geweest in Katastari. In deze buurt hingen deze week aanplakbiljetten dat er maandag de Protomagiá (1 mei) viering zou zijn. We dachten eerst dat het bij de kerk beneden in Katastari was, maar later bleek dat dit bij het kerkje was waar we altijd langs komen als we het kloosterpad lopen. En we zijn daar naartoe gelopen. We hadden geen idee wat het zou inhouden, maar toen we aankwamen stonden er allemaal tafels en stoelen, en werden we gewoon uitgenodigd om te komen zitten. We konden er drankjes kopen, maar ook souvlaki en allerlei zoete gebakjes e.d. Met muziek erbij, best gezellig. Na een tijdje stopte er een auto en daar stapte Jackie van Nefis Travel uit met haar dochter Nefeli en een paar gasten. Zij hadden ook de aanplakbiljetten gezien en waren benieuwd wat er te doen was. In het Oude Griekenland werd de aanvang van de lente al gevierd. Wanneer de bloemen uitkwamen wist men dat het lente was. Ook wordt deze dag gezien als een eerbetoon aan Moeder Natuur. Een vereniging met de aarde en alles wat deze ons brengt. Families brengen tijd door in de natuur en vlechten bloemenkransen voor in hun haar en aan de voordeur.

Toen we na een paar uur weer thuis waren vroeg Leo of we zouden gaan proberen om te gaan zwemmen in zee, dat doen we bijna nooit, maar eigenlijk willen we toch gaan proberen om dat regelmatig te doen. En dat hebben we gedaan en het was nog goed te doen ook. Wel wat koud nog, maar het zwembad is ook wel eens koud. Dus echt voor herhaling vatbaar.