Eindelijk weer uitzicht

Na een ruime week hebben we eindelijk weer ons vertrouwde uitzicht over Alykes en de Ionische zee terug. We hebben de afgelopen weken veel te maken gehad met woestijnstof en zand uit de Sahara. Soms zo erg dat we de zoutvlakte niet eens konden zien. Dus we zijn erg blij dat het eindelijk weg is.

Vandaag zijn we met ZaCLEANthos aan het werk geweest bij de zoutvlakte van Alykes, dus eigenlijk was het een thuiswedstrijd. Maar wat hebben we een troep weg gehaald, het ziet er in ieder geval weer iets beter uit.

ZaCLEANthos en een verjaardag

Op zaterdag 14 april gaan we er, met ZaCLEANthos, weer op uit om een strand op te ruimen. Dit keer zijn we bij Tragaki.

Op maandag 16 april is buurman Kostas jarig en als we hem 's morgens feliciteren, vertelt hij dat we die avond worden verwacht om het te vieren. Ach, wij zijn Nederlanders en dus eten we nog wat voor we gaan, niet veel want we weten niet wat we kunnen verwachten 😁. Als we binnen komen valt ons meteen de lange tafel op die gedekt is met van alles. Er is geit en kip uit de oven, salades, brood, spaghetti, wijn en bier en als toetje Tiramisu. We gaan dus gewoon weer eten 😁en we zijn heel blij dat onze buiken nog lang niet vol zijn, want dat zijn ze, na deze super-gezellige avond, wel.

Zo zie je maar dat je blijft leren!!

Een stukje geschiedenis van Alykes en de zoutvlaktes

Alykes is nog maar kortgeleden een toeristenoord geworden, want voorheen was het een dochterplaats van het dorp Katastari en de geschiedenis is nauw verbonden met dit naburige dorp. Katastari is het op één na meest bevolkte dorp op het eiland (na de hoofdstad Zakynthos) en is de hoofdstad van het district Alykon.

In de oudheid verhuisden mensen weg van Alykes, wat aan de kust ligt, omdat ze bang waren om aangevallen te worden door piraten, ze kozen ervoor om 2 km ten noordwesten, in Katastari, te vestigen. Katastari heeft een goede geografische ligging aan de voet van de Vrachionas-berg en biedt een veilige locatie op goede afstand van de kust en de mogelijkheid van een piratenaanval. Alykes bleef daarom jarenlang onbewoond.

De naam Katastari betekent "lagere tarwegebied" en ontleende deze naam aan het feit dat de dorpelingen het land in Alykes voor landbouwdoeleinden gebruikten, omdat ze daar niet woonden. Na de Tweede Wereldoorlog zocht de Griekse overheid naar een plaats voor de productie van zout.

Alykes werd gekozen vanwege de overvloed aan vlak land, ideaal voor gebruik in de landbouw en zo kreeg het zijn naam, Alykes betekent zoutvlakten in het Grieks.
De zoutvlakten produceerden tot eind jaren zeventig zout, maar in 1980 werden ze gesloten omdat de Griekse regering van mening was dat het bedrijf niet langer levensvatbaar was. Tegenwoordig blijven de zoutvlakten ongestoord en vormen ze een habitat voor de lokale fauna en trekvogels in de winter.

Gekopieerd van Alykes.com
foto's ongeveer 1979

Pasen 2018 -vervolg-

Ik denk niet dat we in Nederland ooit zulke mooie Paasdagen hebben gehad. Het is hier echt het belangrijkste feest van het jaar en dat merk. Natuurlijk speelt daarin mee dat 95% van de Griekse bevolking ook het Grieks-Orthodoxe geloof heeft. En dat kun je heel goed merken. In de vorige berichten beschreef ik de week voor Pasen en de zaterdagavond, nu zijn Paaszondag en Paasmaandag aan de beurt.

Op Paaszondag zijn we gasten bij onze "familie" in Katastari, dat zijn de ouders van Ioanna, onze buurvrouw links voor enkele weken per jaar en huisbazin. De familie is bijna compleet, broer Theo met zijn gezin en zus Anastasia en haar gezin, alleen Aris de man van Ioanna is er niet bij, hij werkt bij de Griekse luchtmacht en moet werken.
Er wordt traditioneel lam gegeten met Pasen in Griekenland en ook hier is dat het geval. Met een gezellig gedekte tafel en veel bijgerechten, o.a. rood geverfde eieren (ook al een traditie met het bijbehorende eitje-tikken), en wijn, ouzo, bier en water. Het is heel bijzonder om weer bij deze mensen te mogen zijn. We voelen ons inderdaad echt familie als we hier zijn. Het is alleen nog steeds lastig dat we de taal (nog) niet machtig zijn, maar ooit gaat dat veranderen 😀.

Op Paasmaandag zijn we vanaf 13 uur bij Kostas en Olga, onze buren en vrienden. Ook daar zijn heel veel familieleden en vrienden en het is ook daar heel gezellig, met ook al heerlijk eten en drinken. Traditioneel worden er geweerschoten afgevuurd.
Iedereen gaat daarna even naar huis om te rusten, maar de familie van Kostas komt tegen 17 uur weer terug, want de processie door ons dorp staat te beginnen. Er worden voorbereidingen getroffen. Er liggen bloemblaadjes en groene takjes op straat en bij bijna ieder huis staat een tafeltje of stoel buiten met daarop een icoon, een kaars en een koperen potje met daarin wierook, dat zal worden aangestoken als de processie dichtbij komt. Het duurt nog een hele tijd voor we in de verte de stoet zien naderen. Vooraan gaan scholieren die een aantal vaandels dragen, Daarna komt er iemand die een icoon draagt en die de gelovigen begroeten door er een kus op te geven. Daarachter komt een groepje zingende mannen en één vrouw en de priester die ieder huis de zegen meegeeft. Als de priester is geweest lopen de bewoners achter de stoet aan en gaan via de kerk naar het kleine schooltje (waar ik ook mijn Griekse dansen doe) tegenover de kerk.
Wat dan volgt is een geweldige avond met toch alweer eten en drinken, maar ook met dans en zang. Wij doen rustig aan met eten, we zitten nog redelijk vol van de "lunch". Het is heel druk in het schooltje en het wordt laat en erg gezellig.

Al met al een Pasen om nooit meer te vergeten.

Bloemblaadjes op straat

Wachten op de processie

Buurman Kostas heeft er zin in

Goede Paasdagen - Kalo Pasxa - Καλό Πάσχα

Het is dit weekend Pasen in Griekenland en dat is het belangrijkste kerkelijke feest hier. Iedere dag was er deze week (de Grote Week - To Megalo Efdomada) wel iets te vieren of te herdenken. In de kerken waren er iedere dag diensten. Omdat wij geen kerkgangers zijn hebben we niet meegedaan aan al die bezoeken, maar we hebben wel besloten om naar de nachtdienst te gaan op zaterdagavond in de kerk van Chartata, daarin speelt het doorgeven van het Licht een grote rol. Op Paaszondag zijn we uitgenodigd bij Soula en Nikos, onze Griekse "familie", op Paasmaandag zijn we bij Olga en Kostas, onze buren en vrienden.

Vervolg:

 Om 23.30 uur werden we met de auto opgehaald door Kostas en Olga om naar de kerk te gaan. Langzamerhand werd het kerkje overvol. iedereen had kaarsen bij zich. Rond 10 voor 12 gingen de lichten uit en kwam de priester met 1 brandende kaars binnen. En er kwamen anderen hun kaars aansteken aan deze kaars en zo ging het verder tot iedereen een brandende kaars had. Met de brandende kaarsen ging iedereen naar buiten en daar zei de priester nog iets en was het wachten op 12 uur. Toen knalde het vuurwerk en wenste iedereen elkaar Chronia Polla (vele jaren) en Christos Anesti ("Χριστός ἀνέστη!" - "Christus is verrezen!") en daarop antwoord je dan Alithos Anesti ("Ἀληθῶς ἀνέστη! " - "Hij is waarlijk opgestaan"). Het was een bijzondere avond (nacht) om mee te maken, ik vond het heel indrukwekkend.  Dan gaan we met de auto terug naar huis en hoeven nu niet zoveel moeite te doen om de kaarsen brandend te houden. Buiten was dat iets moeilijker. Als we thuis zijn doet Kostas voor hoe je met de kaars bij de ingang van je huis 3x een kruis maakt voor je met de kaars naar binnen gaat. Ook wij doen dat en laten de kaarsen branden. Het is de bedoeling dat we deze kaarsen, die zijn aangestoken in de kerk, pas weg doen als ze helemaal op zijn, je mag ze niet half opgebrand weg gooien. Wat een mooie avond!!!

Skopos Vasilikos

Gisteravond waren we van plan om naar de processie te gaan kijken die vanuit de kerk van Chartata door het dorp zou gaan. Dat is er niet van gekomen, volgend jaar moeten we beter opletten. Ik had al wel mijn camera al op een stand gezet zodat ik in het donker met iets licht toch mooie foto's zou kunnen maken. En dan moet je dus altijd, ja ALTIJD checken, hoe het is als je de volgende dag mooie foto's wilt maken in het felle zonlicht. Er is dus heel weinig overgebleven van alle plaatjes 😢. Met een programma op de laptop heb ik nog iets kunnen redden. Jammer, maar die wandeling maken we dus nog een keer 😁. Gelukkig had ik ook een andere camera bij me dus er is wel iets goed gegaan.

We zijn vandaag naar Argassi gereden en langs de Oude brug uit 1805 en de wachttoren gelopen. Na een stukje door het dorp en over de weg begon de klim naar boven, richting de top van Skopos en het mooie Byzantijnse kerkje op de top. Alles is bedekt met heel veel bloemen, ook hebben we nog een orchidee ontdekt, na de lessen van onze vrienden Marc en Liliane. De afdaling is veel slechter te doen dan twee jaar geleden, maar het is wel te doen. Toch konden we goed merken dat we geen lange wandelingen in de benen hebben, het viel ons zwaar. Maar het was wel een heel mooie wandeling.

Oude Brug

Wachttoren

Bijna Pasen

Deze hele week zijn er allerlei voorbereidingen voor Pasen. De witte muren moeten worden gekalkt onze muur is ook wit ..., en dus is vandaag de dag daarvoor. Buurman Kostas kortwiekt eerst het onkruid en gras op de plek waar onze auto's altijd staan en daarna wordt er gewit. Met een bezem gaat het ook en na een aantal uren werk is de muur inderdaad een stukje witter dan hij was. Morgen nog even kijken of er nog puntjes van aandacht zijn.

Deze klaproos zag ik vanochtend voor het eerst in onze tuin, wat een prachtig kunstwerkje is dat toch.

Buurman aan het werk

en Leo aan het werk

Lente is er nu eindelijk echt

De mensen hier zeggen het ook: het was een lange, natte winter. Maar al ruim anderhalve week is het weer nu prachtig. Volgens de weerberichten was het vorige week nog maar tussen de 10 en 15 graden, maar in de zon klom de temperatuur toch naar rond de 20 graden. Deze week werden de temperaturen hoger en al gauw geeft de buitenthermometer dan tussen de 25 en 30 graden aan in de zon op ons terras. Door het heerlijke weer zijn we nu iedere dag een paar uur in de tuin bezig en het wordt leger en leger wat betreft "onkruid". En dan is het een kwestie van bijhouden tot de groenteplantjes de volle grond (met stenen) in kunnen. Het is nog even afwachten of dat plantjes uit zaden worden (die ik vorige week heb geplant) of toch gekochte jonge planten. In ieder geval bloeien er, in onze potten en langs de oprit, nu vetplanten, de Hottentotvijg (Carpobrotus Edulis), die we vorig jaar hebben verzameld op verschillende plekken en toen hebben geplant en vertroeteld, en dat zie er prachtig uit.

De Hottentotvijg

Hij voelt zich ook thuis

Het terras aan de voorkant met veel potten

De 'benedentuin' 

De 'boventuin' met toekomstige moestuin

Op ons middagrondje is het nog steeds of alweer genieten van het uitzicht

en de bloemen