De wekker stond vanochtend op kwart voor 7. Aris had gezegd dat hij vandaag het onkruid weg wilde halen met de grote graskantenmaaier. Leo wilde het ding wel eens gebruiken maar wilde eerst toch graag weten hoe die werkt. En dus gaan ze voor de grote hitte aan de slag, in lange broek vanwege het wegslingeren van steentjes e.d. Ze hebben goed werk geleverd. In de tuin op huisniveau stond al niets meer, maar op een niveau hoger, bij de oprit en langs de weg nog wel en nu is het allemaal kort. De schone taak voor ons om het nu bij te houden. Maar dat gaan we zeker doen.
En dan zijn we vandaag ook nog naar onze vrienden bij Cosmote geweest. We hebben op de te betalen rekening van juli een verkeerd referentienummer gezet en dus denken ze daar dat we niet betaald hebben en daarom gingen we vandaag stadwaarts. Leo vroeg het eerst aan de kassier in het Grieks, maar de kassier begreep er niets van, toen kwam AM (jullie weten nog wel: Aardige Meneer) erbij. Hij wist de oplossing maar dan moesten we wel 'even' op onze beurt wachten. Natuurlijk doen we dat. Hij is tenslotte alleen maar bezig met het verkopen van een gsm aan een jonge knul. Volgens ons is dat in Nederland zo gedaan. Hier kost dat ruim een uur. Dan kunnen we vertellen wat er is gebeurd. We moeten onze bank bellen, nee dat is niet wat er fout ging. Na veel heen en weer gepraat kan hij het volgende vertellen: "Nee, ik kan daar niets mee". We moeten bellen met de 13888, de klantenservice. OK, dan willen we nog graag een kopie van ons contract, dat hebben we nooit gekregen en het is toch goed om te weten, waar je precies aan vast zit. Dat kon volgens AM weleens moeilijk worden, want ons contract was al oud (2 maanden?!?!) en ze hebben een nieuw systeem, dus kan hij het niet afdrukken. Goed, zegt Leo, dan willen we er nu vanaf, want als wij geen contract hebben, dan jullie ook niet. Oh wacht even, zegt AM, het lukt al. Ook nog even gevraagd naar de vorderingen voor de vaste lijn. AM zegt: "brlk skfkha sndasy uejdakjh cuebmd", of zoiets, m.a.w. geen vaste lijn. Na ruim anderhalf uur staan we buiten met 2 geprinte velletjes papier met daarop de contracten.
Dan even de boodschappen en weer snel naar huis, waar inmiddels schaduw is aan de terraskant. De kleine thermometer in de schaduw geeft inmiddels 40 graden aan. Vooral heel weinig doen doen, een boekje en een haakwerkje, een lekker koud glas water of een frappé. Dan is het best uit te houden😀
 |
| Het resultaat van middagjes haakwerk. |
De volle maan van augustus (de laatste van de zomer) is in Griekenland sinds enkele jaren een bijzonder moment. Veel archeologische sites en musea zijn dan tot middernacht geopend, de toegang is gratis. En deze keer valt er ook nog een maansverduistering te zien. Het was voor ons tussen de wolken doorkijken maar heel even hebben we toch iets van die verduisting kunnen zien.
Het is nog steeds heel warm, iedere middag stijgt het kwik tot iets boven de 40 graden. Het is de 3e hittegolf deze zomer en ook de bewoners vinden het heel erg warm. wij houden ons dus maar rustig. 's Morgens zitten we binnen, daar is de airco aan en zijn we in huis bezig met van alles en nog wat. Buiten kan dan echt niet omdat er dan nog geen schaduw is voor ons huisje (achter is het nog veel heter). Om een uur of 1 verhuizen we naar de schaduw voor ons huisje. We lezen dan en ik haak veel. Ik had niet gedacht dat ik daar de rust voor zou hebben om alleen maar te zitten haken, zo nu en dan even naar de zee kijken, een frappé maken of een watertje inschenken, het is allemaal heel heel rustig. Inmiddels is het 4e schildpadje af en ben ik bijna door mijn haakkatoen heen. Ioanna gaat haar schoonzus vragen naar adresjes waar ik dat zou kunnen kopen.
We zitten om een uur of half 9 in de avond aan de tonijnsalade met pita als we in ons straatje opeens een priester ontwaren, niet onze eigen papas maar een jongere man, wel in een blauw gewaad met een stola om. Hij loopt het paadje tegenover ons in en even later horen we een soort zingen. We denken dat hij misschien in een huis is geroepen. Wat later loopt hij langs ons huisje en en we zijn verbaasd als hij naar ons toe komt. De papas spreekt geen Engels en wordt vergezeld door een kleine en een grotere jongen. De kleine knul houdt een icoon vast met daarop de beeltenis van een heilige, achteraf denken we van Maria. Een voorbijganger vertelt dat hij even naar binnen wil en dus laten we hem en de jongens binnen. Vervolgens begint hij een gebed(?) te zingen vanuit zijn boek. We staan er verbaasd en onder de indruk bij. Halverwege vraagt hij onze namen en die worden vervolgens verweven in het gebed. Even later wenst hij ons alle goeds en gaat verder naar een volgend huis. Later begrijpen dat het iets heeft te maken met de viering van de Ontslapenis van de Moeder Gods (Orthodoxe kerken), bij de katholieken Maria Tenhemelopneming genoemd, op 15 augustus. In de dagen daarvoor worden de huizen én hun bewoners gezegend. Wat een mooie belevenis. We zijn echt onder de indruk.
