Lockdowntijd

De 1e week van deze lockdown zit er bijna op. Het is nog steeds heerlijk weer, iedere dag een blauwe lucht en een mooi zonnetje. We genieten dus alle dagen van de rondjes die we wandelen. We zijn nooit meer dan 1 kilometer van huis en we doen over die 4,3 km een uurtje en het masker gaat altijd mee. Omdat er een flink klimmetje in zit moeten we er ook echt iets voor doen. Gisteren heb ik wat foto's gemaakt onderweg en je kunt zien dat dit geen saai wandelingetje is, we wonen gewoon in een mooi stukje Zakynthos en daar zijn we nu extra blij om.

Ondertussen gaat het nog slecht in heel Griekenland, de lockdown is er pas een week en dus zijn er nog steeds veel besmettingen, gisteren was er een triest dagrecord: 3315, de grootste aantallen zijn in Athene en omgeving (Attica) en Thessaloniki. En het aantal overledenen loop ook op, dat waren er gisteren 50. Laten we hopen dat het overal allemaal snel onder controle is.

Lock down ... weer

Omdat het aantal besmettingen eerder deze week bleef oplopen en daarmee de kans dat de IC's van de ziekenhuizen worden overspoeld door corona-patienten heeft de premier de knoop doorgehakt.

Heel Griekenland gaat vanaf 06.00 uur zaterdagochtend 7 november weer op slot. Dat heeft premier Kyriakos Mitsotakis bekendgemaakt. De lockdown geldt voor drie weken. Tijdens de lockdown moeten alle niet-essentiële ondernemingen dicht. Supermarkten, apotheken en banken mogen wel open blijven. Het is niet toegestaan om te reizen tussen verschillende regio’s in het land. 

De lange wandelingen zijn dus weer voor een paar weken van de baan, maar we gaan, net als in het voorjaar, wel iedere dag onze rondjes wandelen, tenzij het slecht weer is natuurlijk. En voor de rest zullen we ons er wel weer doorheen werken. Maar we denken met pijn in ons hart aan al die mensen hier die weer een stuk inkomen kwijt raken.

En deze avond zijn we op de valreep nog een keertje naar Makis van Nostos geweest. Er waren nog meer mensen die we kenden. Iedereen ging nog een keertje uit eten voor de lock down, want je weet maar nooit hoe lang het nog zal duren. Het was weer gezellig en lekker. 

Wandeling vanuit Chartata

We zijn van plan om weer een langere wandeling te doen en we beginnen vanaf ons terras. De lucht is blauw en de zon schijnt. We lopen naar Alikes en daarna naar Alikanas. Vandaar gaan we een flink hoogje op en moeten we klimmen. We horen overal de geluiden van de olijfplukkers, zaagmachines om de bomen te snoeien, klopmachines waar de gesnoeide takken overheen worden gehaald en die de olijven van de takken af kloppen. Soms zijn de plukkers gewoon bezig met stokken om de olijven van de takken te laten vallen, maar vaak hebben ze daar ook hulpmiddelen voor. Maar de olijfoogst is dus volop bezig.
Als we de heuvel op klimmen op weg naar Ano Gerakari zien we dat er donkere wolken hangen boven de bergen en boven ons dorp, maar wij lopen nog steeds in de zon. vanaf het plein van de kerk van Gerakari hebben we weer een mooi uitzicht op de omgeving. Wel schuift er zo nu en dan een wolk voor de zon, maar het blijft mooi. Dan wandelen we door het lagere land via Kalithea en Pigadakia naar Katastari. En dan is het nog maar een huppie naar ons huisje in Chartata, maar we moeten in Katastari nog even de heuvel op en dat gaat toch niet zo makkelijk meer als vanochtend. Maar dan kunnen we uitrusten van een alweer mooie wandeling.

We beginnen op ons terras met dit uitzicht

De zoutvlakte in Alikes is als een spiegeltje

Ezel in een olijfgaard in Alikanas

De kleine, wilde cyclaampjes vind ik zo leuk

Olijven nu nog aan de boom

Maar als zij eenmaal aan het werk gaan, 
blijven er bijna geen olijven meer hangen

Vervolg Corona en meer

Gisteren waren er in Griekenland 1678 nieuwe besmettingen en 9 sterfgevallen, eergisteren waren er voor het eerst meer dan 2000 besmettingen op één dag. Omdat het aantal nog steeds niet afvlakt heeft de regering besloten om een gedeelte lock-down af te kondigen met een verdeling in twee groepen. Groep B is bijna geheel Noord Oost Griekenland, waar een aantal grote steden in vallen als Thessaloniki en Larissa, ook Athene en omgeving kleurt donkerrood. Ons eilandje valt in groep A. Voor groep B gaan o.a. de restaurants dicht. Districten Thessaloniki en Serres gaan zelfs in een volledige lock-down. Ze moeten daar, net als in het voorjaar, melden als ze de deur uitgaan, winkels behalve supermarkten gaan dicht en naar het vliegveld in Thessaloniki wordt de komende 2 weken niet gevlogen. Voor het hele land geldt dat je tussen 0.30 en 5.00 uur niet buiten mag komen en de mondkapjes plicht is er voor binnen en buiten in publieke ruimtes. De maatregel is genomen omdat men bang is niet genoeg capaciteit te hebben op de IC's van de ziekenhuizen (die een stuk kleiner is dan in Nederland). Wij merken er dus niet heel veel van, op de mondkapje na dan.

Het weer blijft onveranderd mooi, nog steeds is het boven de 20 graden en gisteren hebben we zelfs nog gezwommen. Lekker, hoor!

Vanuit Exo Chora naar de Venetiaanse toren

Een jaar of wat geleden kregen we het boekje 'Wandelen op Zakynthos' in handen. We hebben een aantal wandelingen hieruit al gelopen en ze zijn allemaal bekend. Op 8 december 2018 maakten we een wandeling vanuit Exo Chora naar de Venetiaanse toren, want die hadden we toen nog niet gezien. Het volgende stukje komt uit de blog van toen:  

En dan komen we aan bij het lastige stuk uit het boekje. Ons pad houdt op bij een hek, verder is er geen pad te zien. We maken het hek dus maar los en maken het, als we binnen zijn, ook weer netjes dicht. Wat dan volgt is een zoeken naar iets wat naar het vervolg van de route kan brengen. We lopen stukjes links en rechts, maar alles eindigt bij hekken met prikkeldraad en (te) hoge gestapelde muurtjes. We kunnen over een paar muurtjes heen klimmen en en over het prikkeldraad. Maar het schiet niet op, we komen nergens iets tegen waardoor we verder kunnen. 

Inmiddels zijn we al wel een keer bij de toren geweest, maar de wandeling hebben we nog niet goed gemaakt. Dat gaan we vandaag doen, we zullen hem alleen tegen de klok in lopen, misschien helpt dat bij het lopen. En het is een mooie route, het is prachtig weer, nog steeds rond de 22 graden, met een blauwe lucht en een heerlijk zonnetje. De ruïne van de Venetiaanse wachttoren ligt er mooi bij en je hebt er een prachtig uitzicht. We lopen dezelfde weg terug tot we bij het punt komen waar we deze weg verlaten. Het gaat een heel eind over een karrenspoor, dat opeens ophoudt en een smal 'pad' van keien wordt. Na dat even te hebben gevolgd herken ik stukjes van 2 jaar geleden. Hier hebben we toen lopen dwalen, er lijkt ook niet echt een pad te zijn, dus volgen we de lijn op de gps zo goed mogelijk. Na een paar minuten komen we weer bij een karrenspoor en lijkt het 'wild' lopen gelukt te zijn. De rest van de route volgt dan en het brengt ons naar een prachtig uitzicht richting de tavernes bij Kampi. Het is er heel erg stijl en ik ga niet dichter bij de rand om een mooie foto te maken. Goed is goed. Dan lopen we verder en komt het dorp weer in zicht. Een korte wandeling maar zeker de moeite waard.

Van veraf is goed te zien wat er verbrand is

Maar dichtbij is er alweer groen

Mooi, hei

In de verte ligt de Venetiaanse wachttoren op ons te wachten

Zo ziet het er nog redelijk uit ...

maar het is echt een ruïne

Ochi-dag 28 oktober

Ochi-dag, het hoe en wat kun je hier vinden: 

https://leo-en-marlies-opzakynthos.blogspot.com/2017/10/ochi-dag.html

Alle jaren wordt dit gevierd overal in Griekenland met grootse parades. Dit jaar is het 80 jaar geleden en dat zou dus heel bijzonder worden. Maar corona kwam ertussen en daarom gaan alle parades en feestelijkheden niet door.

Nationale OXI-dag wordt nu over de hele wereld gevierd in de Griekse gemeenschappen. Het is een dag die Griekse mensen eraan herinnert waar hun families voor vochten, hoe ze hun dappere protest uitten en hoe ze probeerden voor zichzelf op te komen voor wat juist was. Het is een dag om de Griekse waarden en de passie voor alles waar Griekenland voor staat te eren. Nationale OXI-dag is ongelooflijk belangrijk en het is een dag die altijd zal worden herinnerd en in de harten en geesten van elke Griek zal blijven. (Chrissie Parker -Zakynthos Informer)

Eind oktober

Het is 26 oktober vandaag en we hebben na het boodschappen doen heerlijk gezwommen. De luchttemperatuur is heel lekker, rond de 23 graden, de water temperatuur is ongeveer hetzelfde. Toen we weer thuiskwamen hebben we nog even achter op het terras gezeten, maar daar was de zon om 15u weg, en dan koelt het af. Zo merkt je toch dat we op de winter afgaan. We genieten in ieder geval met volle teugen van dit lekkere weer.

Ook in Griekenland gaat het aantal corona-besmettingen omhoog, maar gelukkig niet in het tempo van Nederland. Eergisteren waren het er 935, maar gisteren was dat wat lager: 790. Ook hier wordt er van alles aan gedaan om een totale lock-down te voorkomen, maar in het noorden van Griekenland komen er langzaam toch een paar rode (niveau 4) gebieden bij. Ons eilandje is van niveau 3 naar niveau 1 gezakt. Er zijn hier al een paar weken geen besmettingen meer geweest. De regels worden iets minder streng, maar zijn er nog wel.

Van Volimes naar Orthonies

Het is nog steeds prachtig weer, 23 graden, een blauwe lucht en zon, dus een mooie dag om te wandelen. We rijden naar Volimes en lopen vandaar naar Orthonies. Een groot deel van de heenweg gaat door in 2017 verbrand gebied. Het is goed om te zien dat er alweer heel veel groen is, ook de vele pijnbomen zijn goed te herkennen, maar het zal nog wel even duren tot die de grootte van een echte boom hebben.
Orkaan Ianos heeft er voor gezorgd dat de vele verbrande stammen die nog rechtop stonden nu zijn afgeknapt als luciferhoutjes. Dat zal er voor zorgen dat er al eerder weinig meer te zien zal zijn van verbrande bomen, het nieuwe groen wordt hoger en hoger. Goed om te zien dat de natuur zich gewoon herstelt. Ook komen we op verschillende plekken waar ze zijn begonnen met het oogsten van de olijven, dat is wel wat vroeger dan andere jaren, het abrupte (vroege) eind van het toeristenseizoen helpt daar ook aan mee.

We lopen dit keer weer wat paden die we nog niet hebben gelopen, ik probeer er iedere wandeling wel een nieuw pad tussen te doen, maar het lukt niet altijd. We lopen natuurlijk ook veel stukken die we al eerder hebben gelopen. Zo is er een heel stuk waar we een prachtig uitzicht hebben naar vier dorpen in de omgeving, je hoeft daar alleen je hoofd maar te draaien om Anafonitria, Volimes, Ano Volimes en Orthonies te zien. In Orthonies aangekomen is de Bodega gelukkig open. We worden hartelijk verwelkomd door de eigenaresse. We bestellen een omelet en koffie en een frappé. Met een paar sneden brood is dat voor ons een prima lunch. Even later zien we Babis ook nog even, maar hij is hard aan het werk op een andere plaats. 

Dan rest ons de rest van de wandeling nog. We komen weer langs het klooster van Spiliotissa. Dit klooster is gebouwd omdat in een grot in de achterliggende rotswand een ikoon gevonden zou zijn van de Heilige Maagd. Het is sinds Juni 2018 weer bewoond door 6 nonnen na 20 jaar leeg te hebben gestaan. Dan lopen we verder door het dal, halverwege nemen we een pad dat we ook nog niet eerder liepen. We komen uit in Ano (boven) Volimes en lopen door de straatjes naar het lager liggende Volimes. Alweer een heerlijk dagje.

We hebben de aandacht

De hei staat in bloei

De aarbeiboom

Wilde mini Cyclaampjes

Ianos heeft de dode, verbrande stammen als 
luciferhoutjes gebroken

Heerlijk lunchen

Orthonies

Bij Orthonies

Bermen vol Cyclaampjes

Klooster Spiliotissa

Ano Volimes

Schudden

 Afgelopen nacht werd ik wakker omdat het bed schudde en wij schudden mee. Leo is er niet wakker van geworden, die sliep gewoon door. Omdat wij veel bevingen niet voelen omdat we op rotsachtige grond zitten, moest dit wel een wat grotere beving zijn. Deze morgen zagen we dat het een beving van 5.2 op de Richterschaal was.