Storm en onweer

foto door: Dionysios Papantonis Good Times photography.

Het ging gisteravond en vannacht heel flink tekeer hier. Vannacht viel de stroom al uit en kwam steeds even terug maar vanochtend was er niets meer, ook geen water. Er blijkt meer schade te zijn op het eiland door wind, regen en inslagen, vooral aan de zuidkant en in Volimes. Hier lijkt de rest wel goed. Toen we hier kwamen wonen, wisten we dat er vaak stroomstoringen waren en we hebben toen een campinggas setje gekocht, voor noodgevallen. We hadden het nog niet gebruikt, maar vanochtend dus wel, om in ieder geval een kop koffie en thee te kunnen zetten.
Na het ontbijt zijn we een stuk gaan lopen, we konden toch niet afwassen, want dat doen we niet met drinkwater uit de flessen. Misschien wel als het echt noodzakelijk wordt, maar nu dus nog niet. Het water stroomt nog over alle wegen heen en op sommige plekken staan heel flinke plassen. En de bermen zijn ook niet altijd even droog, getuige Leo die met zijn schoenen en broek in de modder is gezakt. Als we thuis komen om 14 uur is er wel weer stroom, maar nog geen water.

Update: Vanaf 16 uur hebben we ook weer water.

Herfst 2019

Na ons laatste reisje naar Praag en Boedapest zijn we weer in ons eigen ritme gekomen. De Griekse lessen en het Griekse dansen zijn weer begonnen. De boodschappen worden weer gedaan en het huis moet weer schoon. Ook de tuin wacht op zijn beurt, want met de regen van de laatste weken en wat zon groeit het groen wel erg hard. Gezwommen hebben we niet meer, maar we proberen wel iedere dag een rondje te lopen als het weer dat toelaat. Deze week was het nog steeds rond de 20 graden, heel lekker dus, maar er waren ook wel wat flinke buien.

Ook vandaag is het 21 graden, droog, maar bewolkt, dus we vinden het wel tijd voor een iets langere wandeling. We gaan richting Vasilikos en maken daar een wandeling naar Dafni Beach. In het toeristenseizoen is het hier flink druk maar nu komen we alleen mensen tegen die met de olijfpluk bezig zijn, want daar is het nu de tijd voor. Overal hoor je het slaan tegen de takken en de machines die het de plukkers iets makkelijker maken. En overal liggen de grote jute zakken met olijven klaar om opgepikt te worden om dan naar de olijfolie fabriek te gaan. Langs de weg staan nu ook heel veel mini-cyclaampjes in bloei. Het is een leuke wandeling, nog niet zo lang, 11,8 km. Maar we gaan er weer aan werken.

En vanavond zijn we heerlijk uit eten geweest bij Nostos, ze zijn het hele jaar open en daar genieten we volop van.

Takken, zwaar van de olijven

Mini cyclaampjes

En zo maar een roos tussen het gras

Thuis op Zakynthos

Wat hebben we genoten van de familie en vriendenbezoekjes en van de reis. Alles is te lezen op: https://leo-en-marlies.blogspot.com. Maar hier genieten we verder. De temperatuur was gisteren en vandaag zo'n 23 graden. Gisteren onbewolkt, vandaag half bewolkt. Allerlei dingen moesten gedaan worden, maar ook hebben we vandaag nog een keer heerlijk gezwommen. Het water was heerlijk en het zonnetje maakte het heel lekker. Vanaf morgen wordt er regen verwacht, maar we wachten het af, want dat werd ook voor vandaag voorspeld en is niet uitgekomen.

We zijn er klaar voor - Nederland 2019

auto servicebeurt   check
auto schoon binnen en buiten   check
tassen en koffers gepakt   check
ferry tickets gekocht   check
wij klaar   check

Volgende blogpost op Leo en Marlies reizen en wandelingen

Een ontmoeting tijdens onze workout

Dit seizoen doen we die workout best vaak, de zee is meestal rustig genoeg om te zwemmen. Soms zijn de golven wat te hoog en slaan we een keer over. Maar het houdt ons fit, een halfuur lopen naar het strand, een half uur (800 meter) zwemmen naar de pier en terug, een halfuurtje over het strand lopen om op te drogen en dan in een halfuur weer naar boven, naar ons huisje.

Vandaag is de zee bijna glad en dus gaan we weer op pad. Ik draag bij het zwemmen een zwembrilletje en zie dus regelmatig visjes om mij heen zwemmen. Leo draagt geen brilletje, hij vindt het niet prettig. Bij de pier zwemmen altijd heel veel vissen en visjes, niet in heel felle kleuren, maar wel veel. Ook zee-egels zijn er daar genoeg. Vanaf de pier zwemmen we terug en dan zie ik opeens een donkere vlek, ik kijk nog eens en zie dan ... een schildpad. Hij zwemt rustig voor me uit. Wat is dit gaaf. Ik roep Leo, hij is al iets verder en had wel een donkere vlek gezien, maar had geen idee wat het was. Hij komt naar me toe en ondertussen houd ik de schildpad in de gaten. Dan kan Leo ook genieten van dit mooie plaatje. Even laten zien we dat hij ademhaalt boven water. Zo prachtig. Hij zwemt op z'n gemak verder en wij zijn helemaal onder de indruk. Wat een ontmoeting!

Zo zag het er ongeveer uit

Psarou

Eerder deze week hadden we gezegd dat we weer eens naar Orthonies moesten wandelen en dat zouden we vandaag gaan doen. Maar gisteravond kwamen we een berichtje tegen dat er nog steeds een hoge kans op bosbranden bestaat omdat het nog veel te droog is en dus mag je nu niet in beboste gebieden zijn, wel op de hoofdwegen maar niet op de smallere wegen. Andere jaren was het ook wel heel droog geweest met kans op branden, maar de autoriteiten zijn heel erg geschrokken van de branden pas geleden bij Athene, waar mensen ingesloten raakten. Met dat gevaar voor ogen wordt er nu dus ook hier goed op gereageerd, al houdt lang niet iedereen zich eraan.
Wij besluiten vandaag daarom om naar Psarou te lopen en daar te lunchen, we zijn er al een tijdje niet geweest. Als we op het strand lopen bij Alikes zien we dat het vandaag geen zwemzee is, flinke branding en golven, maar wel mooi. We lopen door Alikes, langs de rivier en Alikanas naar het oude dorp Alikanas. En dan langs de kust via Amoudi naar Psarou. Daar aangekomen blijkt de taverne nog dicht en nergens is te zien hoe laat het opengaat. Jammer, dan gaan we verder. Eigenlijk zouden we via Katastari naar huis lopen, maar ik stel voor om bij een ijszaakje in Alikanas te gaan kijken, want we zijn daar nog nooit geweest en wij zijn best wel ijsliefhebbers. Maar daar gekomen valt de keus enorm tegen en nu we al zo dicht bij Alikes zijn, gaan we toch lekker naar de Buca-bar om een Frutopia te gaan eten en een grote cola te drinken. Heerlijk.

De zee en het strand bij Alikes

Bij Alikes

De oude brug over de rivier bij Alikes

Alikanas

Amoudi

Psarou

Het strand bij Psarou uitkijkend naar Amoudi

Servicebeurt voor de auto en andere zaken

Ik heb weer recepten voor medicijnen nodig en dus moet ik naar een arts om dat te halen. De vorige keren was er nooit een probleem, de arts zoekt mijn naam op in de computer, ziet daar welk medicijn ik gebruik en print 6 recepten uit voor het komende halfjaar. De vorige keer was er een man die me vroeg naar de medicijn namen. Die kon ik niet meteen ophoesten, wel weet ik de stofnamen, maar niet altijd de merknaam. Maar hij zocht ze op en gaf me 3 recepten mee. Dus moest ik al snel weer recepten halen. Nu zit er weer een andere vrouw, zij weet me te vertellen dat ik echt een printje van de arts nodig heb met de namen van de medicijnen. Zij ís helemaal geen arts, de man vorige keer ook niet,  maar zij zijn een soort dokters-assisitenten die zelf geen recepten mogen geven. Ik moet dus echt bij een arts zijn, maar zij is er niet altijd. Volgende week dus eerst bellen om te horen of deze mevrouw dokter er is. Het zou makkelijker zijn dat er wordt uitgelegd hoe het werkt hier als je de eerste keer komt. Het is bijna iedere keer anders.

Voor zaterdag hebben we een afspraak gemaakt voor een service-beurt van ons autootje. We gaan eind van de maand weer een eind rijden en dan willen we wel graag dat alles naar behoren functioneert. We lopen vanaf de Toyota-garage in Sarakinado een rondje van iets meer dan 15 km. We zien druivenplukkers aan het werk en we zien nog mooie kleurige planten in de tuinen. Een paar kilometer voordat we weer bij de garage zijn wordt het goed donker in het noorden van het eiland. We zien dat Chartata al een bui te verduren heeft. Wij blijven niet droog, met nog een halve kilometer te gaan begint het te druppen en even later lopen we in een wolkbreuk. Kletsnat lopen we de garage binnen. Het autootje is klaar.

Zee-ajuin

Een begraafplaatsje, als zoveel anderen

Tonnen met druiven, klaar voor de wijn

Het wordt donker en wat later, erg donker

Lieve vrienden op vakantie bij Archontiko

Onze lieve vrienden, Petra en Ben, komen aan op 21 augustus al vroeg in de ochtend. Wij gaan naar het vliegveld en we hebben een heerlijk weerzien. Natuurlijk spreken we ze regelmatig via Skype, maar zo elkaar weer echt knuffen voelt nog beter. We lopen naar de auto en omdat ons kleine rode autootje geen 4 volwassenen én 2 grote koffers kan hebben, rijden Leo en Ben met de koffers naar het huisje en gaan Petra en ik lopend op weg naar de Lidl om boodschappen te gaan doen. Als we bijna klaar zijn krijg ik een belletje dat onze mannen er weer aan komen. We zetten onze vrienden daarna af bij hun huisje voor 14 dagen en gaan zelf naar boven om ons om te kleden voor het zwembad waar we elkaar weer treffen.
's Avonds vieren we de vriendschap én de vakantie bij de Pita Break. Het was voor ons allemaal al duidelijk dat het dit keer niet om het wandelen zou gaan. Er zijn soms omstandigheden dat dat even niet gaat, maar we genieten er niet minder om. We hebben een heerlijke tijd, doen wat korte wandelingetjes en eten soms in onze eigen huisjes, maar ook vaak in één van de vele restaurants van Alikes en we zijn regelmatig voor het eten bij Dimi te vinden. Gewoontes beginnen te groeien, iedere middag rond 3 drinken we wat bij Dimi aan de bar, 2 Mythos, 1 cola en een frappé of een lekker ijsje. Hmmmm! Maar toch is zo'n vakantie zo voorbij, op woensdag 4 september gaan ze weer naar huis. Zij gaan met de taxi, wij met onze eigen auto en we treffen elkaar op de luchthaven voor een laatste drankje. En dan is het toch echt afscheid nemen. Gelukkig nu niet voor heel lang, want onze road-trip naar Nederland komt er ook snel weer aan.
Wij hadden een paar heerlijke, relaxte weken boordevol vriendschap en gezelligheid, heerlijk!

Zomermaanden van 2019

Het waren prachtige maanden deze zomer op Zakynthos.
Begin juni kwamen we terug van onze roadtrip in de USA en gelukkig is het weer op Zakynthos  inmiddels ook zomers geworden, na een koude en natte lente. We beginnen weer met onze dagelijkse work-out van lopen, zwemmen en lopen. Dat duurt 2 uur en het houdt ons fit.
Op zondag 16 juli gaan we naar de stad om te genieten van heel veel mensen in middeleeuwse kostuums bij de Giostra di Zante
Voor onze vakantie hadden we berichtjes gehad van twee stellen dat ze op hun vakantie naar Zakynthos het leuk zouden vinden om ons te ontmoeten. We krijgen halverwege de week bericht van de oud-collega van Leo en haar man dat ze er zijn. We hebben dan een gezellige avond en de volgende dag komen ze kijken bij ons huisje en drinken we wat. Een paar dagen later komen er vroegere kennissen over uit Rozenburg, de vroeger woonplaats van Leo. Wij halen ze op uit hun hotel in Tsilivi en brengen ze naar ons huis. Daar genieten we van het uitzicht en een hapje en een drankje. We spreken af dat we hen ook zullen bezoeken als we in Nederland zijn. 's Avonds vertrekken we naar Fidelio om daar gezellig met elkaar te eten.  Daarna brengen we ze weer naar hun hotel. Die twee bezoekjes waren echt leuk.
Begin juli zet gaan we voor de belastingaangifte naar onze accountant. Dat is inmiddels allemaal gedaan, we wachten nog op het vervolg uit Nederland.
We maken een aantal mooie wandelingen en zo gaat juli over in augustus.
En dan is het 8 augustus, tijd voor een lange wandeling, maar ook tijd voor onze kleinzoon Nouri om geboren te worden. Het worden hectische dagen 💗.
De maand rolt daarna gewoon verder. Het is warm en droog. Er zijn een paar kleinere branden, maar gelukkig worden die snel geblust. Het vele afval geeft opnieuw veel problemen, ook de toeristen hebben er last van, we hopen dat de nieuwe burgemeester een permanente oplossing zal vinden.
En dan wordt het 21 augustus. Onze lieve vrienden Petra en Ben zullen hier weer 14 dagen vakantie houden. En dan is het weer september, het wordt weer rustiger op de stranden en de wegen.
En wij...? Wij gaan ons voorbereiden op onze vakantie naar Nederland. We gaan met de auto en dus gaat het weer een pittige road-trip worden. Maar daarover later meer.

Wandelen en dan ... Nouri

Het is donderdag 8 augustus en we zijn van plan om een lange wandeling te maken weer van de stad naar Chartata maar nu over het midden van het eiland. Omdat het steeds erg warm is staan we vroeg op en nemen om half 8 vanuit Alikes de bus naar de stad. En daardoor zijn we om iets over 8 aan de wandel. Het blijkt een bijzondere wandeling te worden want tegen 10 uur krijgen we een berichtje van onze jongste zoon Roy en Sara dat hun baby eraan gaat komen, er zijn weeën. Wauw, we moeten naar huis en kijken of er vluchten gaan, het is of ik een Red Bull heb gehad, want ik ga als een speer op huis aan. De wandeling blijft mooi, maar eerlijk gezegd zit ik met mijn hoofd heel ergens anders. We komen nog druiventrossen tegen met kleine druifjes, die zie je veel hier op Zakynthos.

Hier een stukje daarover van Wikipedia:
De krent is een gedroogde, pitloze druif van een druivenras dat zeer kleine vruchten geeft, de Vitis vinifera 'Korinthiaka'. De vergelijkbare sultaninerozijn wordt gemaakt van Vitis vinifera 'Apyrena'. De naam is afkomstig van het Franse woord raisin de Corinthe, wat weer afkomstig is van de Griekse stad Korinthe.[1] De naam is dus een geoniem. De krent is in Europa te vinden in Griekenland en Sicilië. De kleur van de krent varieert van bruinachtig tot diep donkerblauw. Hoe donkerder de kleur des te zoeter de krent is. De krent lijkt veel op een rozijn en wordt daar nog al eens mee verward, maar de rozijn is afkomstig van andere druivenrassen met grotere vruchten.

We lopen veel vlugger dan op andere dagen maar op het laatste stuk wordt het erg moeilijk, maar goed om 13 uur zijn we thuis. Dan horen we dat ze op weg zijn naar het ziekenhuis waar de bevalling zal plaats vinden.

Ik zoek dan al naar de mogelijkheden van vluchten naar Nederland en ik vind er één die om 19.40 die avond zal gaan. We zullen dan vliegen naar Eindhoven. Vlug alle spullen bij elkaar gezocht die we nodig hebben, we nemen alleen handbagage mee, dat scheelt weer. We ruimen het huisje op, verkleden ons en gaan rond half 5 naar het vliegveld. We checken in en moeten dan natuurlijk nog wachten. Tegen 6 uur krijgen we een berichtje dat Sara mag gaan persen en een kwartiertje later hebben we een foto van een heel vermoeid moedertje met een prachtige zoon, Nouri Tarek. Geweldig.

Een uurtje later stappen we in het vliegtuig, waar we een uur moeten wachten omdat het onweert boven de Balkan, het is dus extra druk in de lucht op de rustige plekken. Veertig minuten later begint onze reis naar Nederland, naar onze kleinzoon. Om 22.30 uur komen we aan en zijn, met alleen de handbagage, zo buiten op weg naar de bus, die ons naar station Eindhoven zal brengen. Daar gekomen stappen we op de trein naar Utrecht Centraal en daar stappen we op de trein naar Veenendaal De Klomp. We lopen een stukje naar Van der Valk hotel waar we om ongeveer half 2 aankomen. Dan snel naar bed en proberen wat te slapen.

De volgende ochtend gaan we na het goede ontbijt op weg naar de kinderen. We treffen het, moeder, vader en kleinzoon zijn in de huiskamer. En dan hebben we dit kleine wonder zomaar in onze armen. Wat geweldig mooi. Oma en opa dus. We genieten volop deze vrijdag en zaterdag. De moeder van Sara is er op zaterdag ook en zij heeft een heerlijke Marokkaanse maaltijd klaargemaakt, couscous met rozijnen en heerlijk vlees. Een feestmaaltijd. We hebben de terugvlucht inmiddels geboekt, we hadden niet echt veel keus, en dus gaan we op zondagmorgen weer op Zakynthos aan met het vooruitzicht dat we er over ongeveer twee maanden weer zijn.

We zijn vroeg wakker

Vlakbij het busstation

Oleanders in bloei

Van de rank naar de plukker en drogen op de grond