maandag 12 maart 2018

Weekend weg met Morfes - 10 maart 2018

Vanuit de lucht: Kalabaka en Meteora
Zaterdagochtend om half 8 ontbijten we in het hotel. Om 9 uur zullen we vertrekken om bij twee van de beroemde Meteora kloosters te gaan kijken.

De volgende tekst komt uit de Griekse Gids.
Meteora ligt op het vasteland van Griekenland, in Thessalie, departement Trikala. Meteora is een van de meest opvallende en indrukwekkende monumenten van de wereld, beschermd door de UNESCO en het meest belangrijke in Thessalië. Na  de heilige berg Athos, is het het meest belangrijke kloostercentrum van Griekenland. Meteora hoort absoluut in de Top 10 bezienswaardigheden van Griekenland.

In de 11e eeuw, kwamen de eerste kluizenaars op de onbetreden pieken van de imposante rotsen en bouwden de "Skiti" van Doupiani. In de 14e eeuw vormde de heilige Athanasios Meteoritis de eerste georganiseerde kloostergemeenschap op  de rots van Megalo (grote) Meteoro. Vierentwintig kloosters hebben zich vanaf toen  in meer dan 600 jaar verspreid over de rotsen.

Tegenwoordig bestaan alleen de kloosters Megalo Meteoro, Varlaam, Agia Triada, Agios Stefanos, Rousanou en Agios Nikolaos Anapafsas nog en ze zijn nog steeds in gebruik. Iedere dag komen bezoekers vanuit de hele wereld hier samen om te mediteren en bidden. Ze leren het leven van de monniken kennen, bewonderen de onbeschrijflijke natuur, de artistieke architectuur en bestuderen de historische overblijfselen. Het gebied kenmerkt zich door de op hoge rotsige pilaren gebouwde kloosters.

Door eeuwenlange wind- en watererosie (ooit was de Thessalische vlakte een binnenzee) hebben de rotsformaties hun specifieke en moeilijk bedwingbare uiterlijk gekregen. Vanaf de 9e eeuw werden de natuurlijke zandstenen torens beklommen door kluizenaars die daar hun eigen leefomgeving creëerden en slechts af en toe naar beneden kwamen. Vanaf de 11e eeuw trokken elders verdreven monniken naar het gebied. Halverwege de 14e eeuw verrezen de eerste kloosters op de toppen. In 1336 stichtte de monnik Athanasios, afkomstig van de berg Athos zijn Groot Metéoron, het hoogst gelegen (623 m) en belangrijkste klooster dat hier zou gesticht worden. Nog 23 andere kloosters zouden volgen. Met netten aan touwen en houten ladders van soms wel 40 meter lang transporteerden de monniken de benodigde goederen én personen naar boven. In de hoogtijdagen bestond er een autonome gemeenschap van monniken en 24 kloosters in vrijwel volledige afzondering van de rest van de wereld.

Het is een mooie rit naar de kloosters toe. Wel jammer dat we met de grote bus niet op plekken kunnen stoppen om van het uitzicht te genieten. Gelukkig rijdt de bus langzaam dus kunnen we het wel zien, ook al gaat het niet om daarvan foto's te maken. We bezoeken twee kloosters. Megalo Meteoro en Varlaam. Het is bijzonder om binnen te kijken. De bezoekende vrouwen die een lange broek en een kort jasje dragen moeten een wikkelrok om doen, de benen mogen niet zo zichtbaar zijn.
De foto's die we nemen spreken, denk ik, voor zich. We genieten.

Na dit bezoek rijden we naar Trikala. Deze stad is helemaal vlak en het waait er weinig waardoor het in de zomer ontzettend warm is, de temperaturen lopen dan makkelijk op tot boven de 40 graden Celsius. Trikala stad is het financieel, cultureel en toeristisch centrum van het departement van Trikala. De rivier Litheos stroomt dwars door de stad heen en zorgt ervoor dat de stad een eigen gezicht heeft. Leuke terrassen maar ook leuke pleinen en promenades geven aan Trikala een leuke uitstraling. We bezoeken met een gids de moskee Kursum Tzami, de omgeving van het kasteel en de traditionele buurt met de herenhuizen "Varousi". Daarna krijgen een de tijd om zelf ergens iets te gaan eten en om rond te lopen. Het is ook vandaag prachtig weer en het is dus geen straf om lekker van de stad te genieten. 

Laat in de middag worden we weer bij de bus verwacht en die brengt ons terug naar ons hotel in Kalabaka. Om 21 uur worden diegenen die dat willen opgehaald om terug te gaan naar Trikala voor een zang- en dansavond. Omdat heel laat dreigt te worden, zien we er toch maar vanaf want morgen om half 8 wordt er weer van ons verwacht dat we fris aan het ontbijt verschijnen. Wel een beetje jammer, maar we kunnen nou éénmaal niet alles hebben.

Vanuit het hotel zien we dit al


Nu is er een weg, maar ooit gingen de monniken met deze "lift" naar boven



Het is echt genieten










Kalambaka, waar ons hotel is


Trikala

Bij het kasteel van Trikala

De oude wijk


Wat een leuke muurschildering

Gezellige, smalle straatjes met terrasjes

De rivier Litheos

Oud en jong




Weekend weg met Morfes - 9 maart 2018

's Ochtends om 4 uur gaat onze wekker, we worden om half 5 op de parkeerplaats bij de school in Katastari verwacht. Daar komt even later ook de bus die ons dit weekend zal vervoeren naar andere mooie plekken in Griekenland. We kennen wel al een paar en gezichten maar de meesten zijn nieuw voor ons. We maken al meteen kennis met drie, van oorsprong, Engelse vrouwen die hier al heel lang wonen met hun Griekse mannen en kinderen.

We rijden naar de haven en gaan met de Ferry naar Kilini. En daar gaat de reis verder richting het Noorden. Bij Patras gaan we weer over de prachtige brug die het vasteland met de Peloponessos verbindt, en rijden we verder over de nieuwe snelweg naar Ioannina. we zien in de verte al veel besneeuwde toppen van bergen. Ondertussen hebben we alweer een koffie- en plasstop gehad en dan gaan we richting Elati. Daar in de buurt hebben we eerst een lunch, maar het is zo veel dat het eigenlijk al ons avondeten wordt. We zitten aan een tafel samen met Claire, Katherine en Tina en we maken wat beter kennis met elkaar. Het is heel gezellig en Claire geeft ons ook de vertalingen mee. Want het Grieks wat onderling wordt gesproken gaat echt veel en veel te snel voor ons. Dus we zijn blij met de vertalingen.

Daarna bezoeken we een prachtige boogbrug daar in de buurt. In Noord West Griekenland zijn er nog veel te vinden en het zijn echt staaltjes van kennis en vakmanschap. Inmiddels rijden we met de bus ook op grote hoogte en er ligt sneeuw naast de weg, maar verder is het heerlijk weer.

Verder gaat de rit naar Kalabaka, waar ons hotel is. We checken in en voelen dan ook hoe moe we zijn. We drinken even iets in de hotelbar en liggen tegen half 9 in bed. Nog een stukje lezen en dan gaat het licht uit, letterlijk 😁.

Op weg

Besneeuwde toppen en we gaan op weg naar Trikala



Boogbrug in de buurt van Elati

Vakmanschap



woensdag 7 maart 2018

De lente is losgebarsten

De afgelopen weken waren er al wel lentebloeiers te zien, maar de temperatuur was nog niet echt lekker en het regende erg veel. Maar deze week is anders, er zijn 's nachts nog wel wat buien, maar overdag laat de zon zich zien en is het werkelijk heerlijk om buiten te zijn. Wel in de zon, want in de schaduw is het nog fris. Vanochtend was het opnieuw prachtig weer, dus hebben de wandelschoenen aangetrokken en zijn met een grote omweg via Katastari, Pigadakia, Alonia, naar de apotheek in Alikanas gewandeld, om mijn medicijnen te halen voor deze maand. Het was 17,8 km genieten van de lente 😀😎


Ik blijf het een mooi plaatje vinden, 'ons' dorp tegen de helling



De eerste bloemen van de Wilde Aronskelken laten zich zien




We hadden haar aandacht





zondag 4 maart 2018

Beach clean-up op het strand van Laganas

Afgelopen donderdag 1 maart waren we weer present met een flinke groep vrijwilligers.




En we vinden de gekste en afschuwelijkste dingen



donderdag 1 maart 2018

Maart en de buren zijn weer thuis

Het is 1 maart geworden, het is nog wel wat koud, maar niet zo koud als in Nederland gelukkig. Onze buurtjes Kostas en Olga zijn vanavond weer thuis gekomen. Zij vertelden ook dat het heel erg koud was en dat ze op de terugweg veel sneeuw hebben gehad. Maar zij zijn er weer en dat betekent dat onze baan als oppas van de beestenboel er voor dit jaar weer opzit.

In Zakynthos en de rest van Griekenland heeft men in maart een mooie traditie.
Van 1 tot 31 maart dragen vooral kinderen een armbandje gemaakt van rode en witte draad, ' Martis' genoemd. Volgens de traditie zou dit hen beschermen tegen verbranding door de eerste zon van de lente. De laatste dag van de maand wordt het armbandje in een rozenstruik gehangen, om zo de zwaluwen te helpen om hun nest te bouwen.

De traditie gaat terug tot het oude Griekenland en wordt gehouden in de hele Balkan.
Afhankelijk van de regio in Griekenland, zijn er verschillende varianten van deze traditie. Maar de Martis gaat terug naar een oude jaarlijkse rite om het voorjaar te vieren en te verwelkomen.
Volwassenen en kinderen zouden rode en witte armbanden gedragen hebben, gemaakt op de laatste dag van februari.
De kleur rood symboliseert 'leven en lijden', het wit staat voor 'zuiverheid'. De kleuren kunnen ook een verwijzing zijn naar het schoonheidsideaal uit de oudheid. Een bleke huid en roze wangen waren toen de norm.

In de oudheid geloofden de mensen dat de armband de persoon die het droeg beschermde tegen ziekten en tegen de lentezon die in maart heel sterk kan zijn. En zelfs nu wordt het beschouwd als een talisman die zonnebrand, het boze oog, ziekte en ongeluk weghoudt. Daarom wordt ook dikwijls een blauw oog aan de armband bevestigd. Een oud bijgeloof zegt dat een blauw oog het boze oog weghoudt. De naam Martis of Martia is afgeleid van het Griekse woord 'Martios', dat is de maand maart.

In de meeste delen van Griekenland hangen de kinderen hun armbanden de laatste dag van maart in een rozenstruik, zodat de zwaluwen de draadjes kunnen gebruiken om hun nesten te maken. Wanneer de eerste zwaluw komt lijkt de lente te zijn begonnen.
Een andere traditie zegt dat een persoon die een armband draagt, bij het zien van de eerste bloeiende boom van de lente, de Martis rond de boom bindt om hem gezond te houden en een ​​goede oogst te krijgen.
Maar er is ook nog een andere optie. In sommige regio's wordt het armbandje om een waterkan gebonden om het water tegen de zon te beschermen en koel te houden.

tekst en foto's komen van de blog van Liliane Seegers