Καλό Πάσχα, Kalo Pascha, goed paasfeest

Pasen in Griekenland wordt groots gevierd en wij genieten ervan mee. Het is een stralende lentedag en wij gaan een stukje wandelen, natuurlijk let ik goed op wat mijn lijf me verteld. We parkeren de auto bij Taverne Michalis in Kampi, na de wandeling willen we daar een hapje eten. De wandeling is mooi, pittig met flinke klimmetjes, maar ik voel niets bijzonders, wel soms wat buiten adem, maar dan wachten we even en gaan we weer verder. Het gaat gewoon erg goed en we genieten van de uitzichten en het weer. Als we terugkomen is de taverne afgeladen vol vanwege de Pasen en we besluiten om maar een ander plekje te zoeken. We rijden verder en komen in Agios Leon waar Taverne San Leon ons uitnodigt om het terras op te komen. Er klinkt gezellige muziek, er zitten veel mensen maar het is niet overvol en dus blijven we daar. We bestellen lam want dat is één van de gerechten dat echt een Grieks Paasgerecht is en dat willen wij vandaag. Het smaakt prima met de frites en de Griekse salade, die ik later meeneem en waar we nog zeker 2 dagen van kunnen eten😁. Ondertussen gaat de muziek verder en een paar vrouwen en mannen beginnen opeens te dansen, de mensen van de taverne doen ook mee en ik kan en wil niet achterblijven, al lukt het niet het hele stuk, ik heb al twee jaar niet meer gedanst.  Het is net een grote familie, zo leuk. We krijgen nog een heerlijk toetje en dan rijden we voldaan weer naar huis. Dit was zeker een geweldige Paasdag. 

De Gaspeldoorn bloeit zo mooi knalgeel

Kampi

Vakantie perikelen

De trip naar Noorwegen was geweldig, de hoogtepunten waren het Noorderlicht, walvissen vanaf de boot en een sledehondetocht. Kijk voor het hele verslag op https://leo-en-marlies.blogspot.com/.

Daarna waren we in Nederland bij kinderen, kleinkinderen en vrienden. Wat hebben we geknuffeld, heerlijk. 

En toen kwam zaterdag 2 april. 's Morgens naar mijn broer en zijn vrouw geweest, 's Middags even door Veenendaal gelopen en daarna naar vrienden die in Veenendaal wonen. Daar hebben we gegeten en we zouden koffie gaan drinken toen ik vreselijk beroerd werd. Een grote kei leek op mijn borst te liggen en ik raakte even weg en zag er vreselijk uit (heb ik van horen zeggen). De vrienden hebben meteen 112 gebeld en er was binnen 5 minuten een ambulance. De ambulanceverpleegkundige vertelde dat ik op dat moment een hartinfarct doormaakte. 3 Kwartier later lag ik in het AZ in Utrecht en werd gedotterd en ik kreeg een stent in een kransslagader. Het is allemaal heel goed gegaan. Leo en de zoons en schoondochter waren inmiddels ook in Utrecht. Zij waren allemaal heel erg geschrokken. Tot de volgende middag heb ik op de hartbewaking gelegen, daarna ben ik naar Ede vervoerd en heb daar nog 1 dag op de hartbewaking gelegen. Op maandagochtend vertelde een verpleegkundige dat ik waarschijnlijk nog 2 dagen op een gewone afdeling zou moeten blijven, maar toen de cardioloog langskwam vertelde die dat ik naar huis mocht, ik heb geen restverschijnselen. Ik was helemaal verbaasd en Leo ook. Maar we waren er natuurlijk heel blij mee. Vliegen mocht ik pas na 2 weken, dus er was nog wat werk aan de winkel. Vroeg in de middag kon ik weg, wel met een tasje met medicijnen.

Dat alles was dus best heel heftig. We werden er heel erg bij bepaald dat je echt moet genieten van de tijd die je hebt, want het kan zomaar te laat zijn. 

Een klein lief roddeltje

Een half uurtje geleden liep de priester langs on huis. Hij zag Leo zitten en begon meteen te gebaren, daarom gingen we even naar buiten. Nu moet je weten dat de stem van hem heel erg overslaat bij het praten en natuurlijk spreekt hij alleen Grieks. Hij was zo enthousiast, geweldig. Het blijkt dat hij vandaag opa is geworden. Zijn dochter heeft een jongetje gekregen. De priester vertelde allerlei dingen achter elkaar en iets wat er wel uitkwam was: grandfather. We zijn zo blij voor hem en natuurlijk voor de ouders. Dat de kleine jongen lang mag leven , να ζήσει πολύ

Trip naar Noorwegen en Nederland

Alle voorbereidingen zijn gedaan, vliegtuigtickets en hotels waar we zullen slapen. We gaan van Zakynthos naar Athene op woensdag, dan donderdagavond naar Amsterdam, vrijdagochtend naar Oslo in Noorwegen en dan zaterdag met de trein van Oslo naar Bergen, waar de Vesteralen van de Hurtigrutenvloot op ons wacht. 
Op Wikipedia staat dit te lezen over de Hurtigrutenvloot:

Naast de zeer belangrijke functie van persoon- en goederenvervoerder naar kleinere plaatsen, wordt Hurtigruten gezien als een van de grootste attracties van Europa en internationaal erkend als 's werelds mooiste zeereis. Oorspronkelijk werd de verbinding verzorgd door twee rederijen, namelijk de Ofoten og Vesteraalens Dampskibsselskab met zes schepen en Troms Fylkes Dampskibsselskap met vijf. Op 1 maart 2006 fuseerden de twee rederijen; ze vormden vanaf toen de Hurtigruten Group ASA.

Hurtigruten is op de volgende delen van de markt gericht:
-Vakantie en toerisme: in eerste instantie Noorse en buitenlandse toeristen.
-Cursussen en conferenties: gericht op Noorse bedrijven, verenigingen en de overheid.
-Personenverkeer op lokaal en regionaal niveau: transport over zowel korte als lange afstanden langs de kust.
-Goederentransport: hoofdzakelijk langs de kust tussen Bergen en Kirkenes, waar niet alle plaatsen goed over de weg of het spoor bereikbaar zijn.

In de marketing worden vooral de ervaringen, de cultuur aan de kust en de natuur benadrukt, naast de hoge standaard van de schepen. Naast het feit dat het niet om zuivere cruiseschepen gaat waardoor bewoners op lokaal en regionaal niveau er gebruik van maken, bieden de vele havens die aangedaan worden, de toeristen de mogelijkheid om kennis te maken zowel met de kust als de kleinere plaatsen en de mensen die daar wonen. De schepen vervoeren goederen, toeristen, zakenreizigers en bewoners - en dit is wat Hurtigruten bijzonder maakt.

en het volgende is voor ons ook belangrijk (van visitnorway.nl):

Kijk maar eens naar deze feiten:
· Geen plastic aan boord dat maar één keer gebruikt wordt
· Het vuilnis van alle schepen wordt gerecycled
· Hurtigruten heeft de eerste cruiseschepen ter wereld met een hybride motor
· De schepen varen deels op biogas

Dan reizen we met die boot langs de Noorse fjordenkust van Bergen tot Kirkenes en terug. 

Twee jaar geleden hebben we deze reis ook gemaakt, toen hebben we het Noorderlicht, waar we zo op hoopten, niet gezien door de bewolking. Ook eindigde die reis voortijdig vanwege het uitbreken van de corona pandemie. We moesten toen zo snel mogelijk Noorwegen uit omdat het land de grenzen zou sluiten. Om deze redenen kregen we nu korting als we dezelfde reis weer wilden maken. We hopen nu natuurlijk wel dat we het Noorderlicht zullen kunnen zien, we duimen heel hard.

Na de 12 dagen in Noorwegen vliegen we naar Amsterdam en huren daar een auto om dan nog 17 dagen in Nederland te zijn en onze kinderen en vrienden weer te kunnen bezoeken. Heerlijk!

De reis is te volgen op onze reisblog: https://leo-en-marlies.blogspot.com

Naar Gyri, een "klimmetje"

Niet warm, maar wel droog, grijze wolken, een koude wind, maar zo nu en dan een heerlijk zonnetje. Prima wandelweer. We rijden naar Kalithea, parkeren daar de auto en gaan dan lopend verder. We lopen naar Gyri, één van de dorpen die bovenop de berg liggen. Maar dat betekent van de 30 meter hoogte waarop Kalithea ligt naar 562 meter in één lange klim. Best pittig, maar het gaat goed, met hier en daar een stop om even op adem te komen. De route die we nu lopen hebben we pas 1x gedaan, dus eigenlijk een bijna nieuwe ervaring. Maar het blijft leuk, iedere keer, iedere wandeling weer. In de pas, op weg naar Gyri, is het best koud want de wind blaast er flink doorheen en de zon kan even niet door de wolken komen. We zagen dat er op Kefalonia weer sneeuw was gevallen dus het is echt koud geweest vannacht. Vanaf Gyri lopen we een stukje over asfalt en zien pas waar we precies zijn als we de grote weg  naar een andere pas en Agia Marina oversteken, dat herkennen we en ik had me al eens afgevraagd waar die weg vandaan kwam. Nou, we kwamen nu over die weg en hij kwam dus uit Gyri. Zo herken je steeds meer plaatsen op het eiland. Wij gaan niet door die pas naar Agia Marina, maar lopen via karresporen naar een pas die nog iets verder tussen de bergen door gaat. Dat pad komt uit bij de steengroeve die vlak bij Agia Marina ligt. Dan lopen we wel verder naar dat plaatsje en zien dan dat mijn geplande route in een ravijn eindigt, geen goed plan dus, maar er loopt nog een pad dat een eindje verder weer naar onze route toegaat. Dus dat doen we. Verder op de route komen we nog in het dorp Skoulikado en dan doen we de laatste kilometer naar de auto. Voor het lekkere had het iets warmer mogen zijn, maar verder was het een heel leuke wandeling.

De ruïnes van het oude dorp van Kalithea

Mooie uitzichten

Een doorkijkje vanuit de pas naar Gyri,
in het midden een pad waar we net liepen

Nog steeds bloeien de kleine narcissen

Het dorp Gyri

Een heel veldje met narcisjes

Uitzicht vanuit de andere pas, nu naar het zuidoosten,
de heuvel Bochali is goed te herkennen

Agia Marina

Skoulikado

Porto Limnionas en Porto Roxa

De weervoorspelling is niet mooi voor de komende dagen, maar vandaag zou het nog goed zijn en daarom trekken we er weer op uit. We rijden naar Agios Leon aan de westkant van ons eiland en parkeren achter een heel klein stukje Nederland. Vandaar lopen we naar Porto Limnionas en Porto Roxa. We worden op mooie uitzichten getrakteerd en we lopen redelijk dicht bij de klippen. Op weg er naar toe zien we dat er mooie villa's zijn gebouwd in de buurt van Porto Limnionas. Ik geloof dat ze de vorige keer dat we daar waren nog aan het bouwen waren, maar nu is het klaar. Ze zien er mooi uit en hebben een prachtig uitzicht. We zien dat er nu op nog meer plaatsen wordt gebouwd. We zijn heel benieuwd hoe het er hier uit zal zien over een jaar of tien. Ook bij Porto Roxa wordt er wat gebouwd, maar niet zo groots. En dan resten ons nog de ruim 300 meter die we zijn gedaald vanaf Agios Leon, weer terug te lopen. Een pittig stukje, maar het gaat allemaal goed.

😁

Een prachtig stukje Zakynthos

Porto Limnionas

Porto Roxa

In de wolken op Skopos

Na de vorige post kreeg ik al snel een berichtje van onze Belgische vrienden. Zij herkenden het hek waar wij voor hadden gestaan en vertelden dat de juiste weg daar vlak langs gaat. Ik had alleen een groen pad of veldje gezien en was ervan overtuigd dat dát het niet was. Maar je kunt jezelf dus voor de gek houden als je denkt dat de weg met het hek het juiste pad is. Wij zijn vandaag weer gegaan en naast de weg met het hek ligt gewoon het pad dat we moesten hebben, en niet een groen pad, maar gewoon een heel gewoon duidelijk pad. Ik heb geen idee waarom wij dat niet hebben gezien. Maar goed, we konden nu de wandeling maken zoals we dat wilden. Het pad was niet overal goed te belopen. Op het stuk na Kanalos snackbar en voor de afslag naar Kalamaki beach was zelfs een kleine landverschuiving geweest, waar we wel overheen konden komen. Op de weg naar boven was het de laatste jaren al steeds slecht maar nu heeft de vele regen diepe sleuven gemaakt waar het hemelwater doorheen kon lopen. We konden overal wel langs maar het had niets te maken met wandelen, meer met hiken. Bovenop Skopos zijn we niet naar het kerkje en het oude klooster gegaan, want we waren al in de wolken en het was dus fris en vochtig. Daar komen we een volgende keer wel weer eens. De weg naar beneden aan de Argassi kant was ook slechter dan we de eerdere keren hadden meegemaakt. Maar al met al was het wel weer een leuke wandeling.

Onderweg een mini-landverschuiving

Kalamaki

In de wolken

Zakynthos stad vanaf Skopos

Skopos Vasilikos of toch niet ...

Gisteren, woensdag heeft het flink geregend, maar vandaag is het weer mooi en dus trekken we er op uit. We rijden naar Argassi en parkeren daar de auto. We gaan Skopos vandaag doen. We besluiten om aan de Kalamaki kant omhoog te gaan, want dan hebben we het in de tweede helft van de wandeling makkelijker, alles dalen en een redelijke weg. Aan de Kalamaki kant is het pad vaak heel slecht en dus kun je dat beter doen als we nog fit zijn. Zo gezegd, zo gedaan. In het eerste stuk zitten al een paar flinke klimmetjes. Dan komen we aan bij Kanalos snack bar en daar staat een flink hek over de weg, hoog en met een slot, ook aan de zijkanten, en geen mogelijkheid om erover of erlangs te piepen. Jammer, want we hadden zin in deze wandeling. Maar niet getreurd, we lopen een stuk terug en slaan dan af naar Kalamaki, dit lopen we eigenlijk nooit, en lopen als we in het plaatsje zijn aangekomen over de hoofdstraat richting zee. En dan vragen we aan onze gps om een route terug te maken naar het punt waar de auto staat. De eerste route die de gps geeft, is een route die aan de andere kant van het hek zou aankomen en om van hier nog Skopos te klimmen is geen goed idee. En dus lopen we een stuk terug. De gps vindt dan een andere route naar de auto en die volgen we vol goede moed. Maar na een kilometer of wat staat ook daar een hek over de weg én een huis. We hebben geen geluk vandaag wat dat betreft en dus lopen we het stuk weer terug. En weer gaan we over de hoofdweg en dan krijgen we een nieuwe route door en nu komen we echt uit bij de auto. Het werd 16,7 km, dus weer iets langer dan de vorige. We zijn lekker bezig😀

En toen was er ineens een echt hek

Kijken over de baai van Laganas naar Agios Sostis en Marathonissi

Uitzicht naar Zakynthos stad

Het vlakke land en de bergrug er achter,
helemaal rechts op de bergrug zien wij het kloosterpad liggen

De Venetiaanse toren

Het is nog heel erg mooi weer, wel een beetje fris, maar de zon schijnt aan een stralend blauwe lucht. We besluiten om de Venetiaanse toren aan de westkust te bezoeken. Het is niet een lange wandeling maar wel de moeite waard. We rijden via Agia Marina en de pas over de berg en Loucha naar Exo Chora. Daar parkeren we en gaan verder met de benenwagen. Het is veel dalen, dat belooft een klimmende terugweg. 

Onderweg zien we processierupsen, eerder deze week zagen we er ook al heel veel. Ik dacht dat ze bij Eikebomen leefden, maar na enig zoekwerk op het internet blijkt dat er ook een zuidelijke soort is die bij pijnbomen leeft (Spanje, Italië, Griekenland). Ook al een heel gemeen schepseltje. De meesten van ons weten al dat ze voor mensen en dieren heel vervelend kunnen zijn, zeker voor kinderen. Eerlijk gezegd had ik ze hier nog nooit gespot, maar dit jaar valt het echt op. 

Zoals gezegd was de heenweg simpel, alleen maar dalen. Na even bij de toren te hebben gekeken en van het uitzicht te hebben genoten gaan we verder en beginnen de klim terug. Halverwege zit in deze route een stukje waar geen pad is, we zoeken zelf waar we het makkelijkst langs kunnen. We herkennen wel punten van de vorige keren dat we dit hebben gelopen. Maar het is een leuke wandeling en we genieten van het mooie weer.

Wat is deze boom vreemd gegroeid

Rechts naast de boom in de verte: de Venetiaanse toren

Exo Chora

Processierupsen, nu nog op een kluitje

Inmiddels dichter bij

Uitzicht over de westkust

en het uitzicht naar links

Water

Sinds gistermiddag 5 uur komt er weer water uit onze kranen. Binnen 2 uur hadden we de afwas gedaan, een was gedraaid én onzelf onder de douche gewassen. Wat kun je dan genieten en op dit moment zijn we ons er echt van bewust dat het niet vanzelfsprekend is dat er water uit de kraan komt.