Weer thuis op Zakynthos

We zijn weer thuis op ons eilandje en genieten van alle herinneringen van onze vakantie. Maar ook hier is het heerlijk. Natuurlijk moeten er weer gewone dingen gedaan worden, de was, boodschappen, maar het weer is prachtig geworden. Rond de 30 graden, we moeten er wel even aan wennen. Vanmiddag was ik even in de tuin aan het werk en opeens loopt er een beest rond met grote bruine ogen, het poepte ook nog en at van mijn druivenbladeren. Iemand had dit jonge dier niet goed vast gebonden en dus is het er vandoor gegaan. Ik heb hem een paar huizen verder gejaagd met de hark.

Vakantie USA/Canada 2019

https://leo-en-marlies.blogspot.com/

Van alles wat

Onze buurtjes Ioanna, Aris en de meiden zijn de hele week hier geweest, maar de meisjes moeten vanaf morgen weer naar school en dus vertrekken ze. Dit keer hebben we ze niet heel veel gezien omdat het weer er nog niet naar was om hele tijden buiten te zitten. Maar dat maken we vast later dit jaar weer goed.

Tja, het weer, dat is toch wel wat anders dan de vorige jaren. De lente-zomer wil nog niet echt op gang komen. Het is heel wisselvallig, soms hebben we een paar prachtige dagen, maar dan ineens zijn er weer grijze of regenachtige dagen bij. Wel zijn er gelukkig heel veel bloemen en stuiken die bloeien. Ook op ons terras is het een feestje om naar het bloeiende spul te kijken, zeker als de zon er op schijnt.

En dan hebben we nog het onderwerp "aardbevingen". Het blijft maar doorgaan. Volgens seismologen zijn er intussen, ná de beving van eind oktober 2018, meer dan 6700 geweest. En dat is veel, heel veel. De meesten voelen wij niet omdat we op een heel stevige ondergrond (berg, rots) wonen, maar de mensen die op het platteland leven voelen ze wel degelijk. Men fluistert dat er nog wel weer een zware kan volgen. Maar wij weten dat de huizen er op Zakynthos, na de zware aardbeving in 1953, aan strenge normen moeten voldoen. En daarom zijn we er niet bang voor.

Nu is het nog maar enkele dagen tussen nu en vrijdag a.s., het moment dat onze reis naar Canada/USA zal beginnen. We hebben er veel zin in en we zullen proberen om onze vakantieblog Leo en Marlies reizen en wandelingen goed bij te houden en om regelmatig te posten op FaceBook. Alles natuurlijk wel afhankelijk van of we wifi hebben in de motels en hotels. We gaan het zien.

Een wandeling met mooie uitzichten

Na een dag met veel regen is het vandaag weer mooier en wat belangrijk is: droog. We rijden naar Agalas in het zuidwesten van het eiland. Ik heb een wandeling uitgezet over paden waar we nog niet vaak zijn geweest. Dus onbekend voor ons, leuk. We lopen van Agalas richting Keri en komen langs verschillende punten met een mooi uitzicht. Vlakbij Keri lopen we een paar vakantiegangers voorbij die dan net iets tegen elkaar zeggen wat erg Nederlands klinkt. We zeggen goedemorgen en maken een praatje met ze. Daarna lopen we weer door. Als we verderop een paar fietsers zien aankomen die er ook al Nederlands uitzien zeggen we weer goedemorgen en verbaasd groeten ze terug. Grappig. Even later zien we ook nog doorkijkjes naar de Baai van Laganas en dan lopen we plotseling in een heus pijnbomenbos. Die hebben we hier niet veel gezien, er zijn er veel verbrand bij de branden in 2017, zo jammer. Maar dit een mooi plekje. Als we verder lopen kijken we opeens uit over Limni Keriou en verder. Wat een heerlijke wandeling. Het eerste deel hebben we wel wat geklommen maar het meeste gedaald en dat moeten we nu dus wel weer omhoog. Maar het valt allemaal mee, het lukt goed. Deze wandeling gaan we zeker nog vaak herhalen.

En er kwamen nog wat kilometers bij. We wisten dat vanavond één van onze favoriete restaurants Fidelio de deuren voor het seizoen zou openen en daar wilden we bij zijn. Dus liepen we nog 2,1 km heen en 2,1 km terug. We drinken altijd een wijntje of 2-3 en dan gaat Leo niet meer rijden. Maar het was het waard. Yiannis en Dennis Skiadopoulos, hun ouders en één van de meisjes van vorig jaar waren er. Het was natuurlijk nog niet erg druk, maar we hebben weer heerlijk gegeten en kennisgemaakt met de nieuwe mensen. We zullen hier dit seizoen vast nog veel vaker komen.
Καλή όρεξη (kali orexie) oftewel smakelijk eten.

Nog steeds de bloeiende Gaspeldoorn met het dorp Agalas op de achtergrond

De westkust van het eiland

Heerlijke paadjes

Wat een uitzicht

De Brem kleurt mooi bij de olijfbomen en het andere groen

Een paarse waterval van bloemetjes

Keri in de verte

Het blauwe water van de Ionische Zee

Mooi zicht op de Ionische Zee

Veel pijnbomen

Limni Keriou en Marathonissi (Schildpadeiland)

Pasen 2019

Orthodox pasen, het paasfeest in Griekenland, valt vaak op een andere datum dan pasen in Nederland. Het Grieks pasen is voor de Grieken het grootste feest van het jaar en wordt uitbundig gevierd. Kalo Pascha, Kalo Pasxa of Καλό Πάσχα! Niet zoals in Nederland alleen op eerste en tweede paasdag, maar plaatselijk zijn er programma’s met festiviteiten van meer dan een week lang. Met familie en vrienden samen; dat is belangrijk. Pascha of Pasxa wordt het in Griekenland genoemd. Het is tegelijk de start van een nieuw zomerseizoen voor het toerisme.
(https://griekenland.net/informatie/feestdagen/pasen-griekenland)

De Paasdagen waren zonovergoten en met een lekkere temperatuur. Paaszondag ben ik bij Nikos en Soula geweest, onze Griekse "familie" (Leo was niet helemaal lekker) en heb daar met de rest van de familie heerlijk gegeten en bijgepraat. Vandaag, Paasmaandag, waren we gasten van onze buren Kostas en Olga en ook daar kregen we een heerlijke maaltijd voorgeschoteld met heel lekkere toetjes 😋 en we hebben heel gezellig zitten praten met een aantal van de andere gasten. Daarna hadden we een paar uur rust en begon het wachten op de processie met de icoon uit de kerk en de priesters die langs ons huisje zou komen. Daarna gingen veel mensen achter de stoet aan naar de kerk en daarna naar het feest in het clubgebouw. Vandaag houden wij het rustig, we zijn een beetje moe 😁

Zo staan de stoeltjes en tafeltjes langs de weg

Onze 'eigen' priester Papas Giorgos

Wandeling in het Noorden van Zakynthos

Omdat we ineens vrij hadden doordat de buurtjes de muur gingen witten, hadden we opeens een mooie dag voor een wandeling, We zijn naar Agios Nikolaos gereden en van daaruit zijn we gaan lopen. Het begint weer met de nodige klimmetjes want we zijn gestart op zeeniveau. Het is prachtig weer maar het is wel heel vochtig en dus is er in de verte maar weinig te zien. Kefalonia is amper te ontdekken en dat eiland is bijna altijd te zien. Geen prachtige vergezichten dus, maar wel heel veel bloemen en leuke paadjes om te lopen. Na een paar uur lopen zien we de vuurtoren van Skinari in de verte en langzaam aan komen we dichterbij. In Agios Nikolaos waren al veel winkeltjes en restaurantjes open en we hadden verwacht dat de taverne bij de windmolen ook wel open zou zijn, maar dat was niet het geval. Geen drankje dus, maar wel het laatste stukje lopen terug naar de auto.

Vanwege Koningsdag de Koningskaars in een oranje lijstje

Agio Nikolaos met op de voorgrond links de Brandbloem

De koningskaars in bloei

Ook mooi

Zoveel tinten groen om ons heen

en blauw

Links heel wazig in de achtergrond Kefalonia

De rode aarde en het groen

De vuurtoren van Skinari

De eerste toeristenbootjes

Het prachtige blauw van het water

Eén van de vele pluizenbollen

En weer Agios Nikolaos

Voorbereidingen voor Pasen 2019

Het is dit weekend Pasen in Griekenland en dat is het belangrijkste kerkelijke feest hier. Iedere dag was er deze week (de Grote Week - To Megalo Efdomada) wel iets te vieren of te herdenken. In de kerken waren er iedere dag diensten. Voor de diensten van Goede Vrijdag was het belangrijk dat er in de kerk attributen werden versierd met bloemen. Daar hebben buurvrouw Olga en ik aan meegeholpen. We kwamen daarvoor rond 23 uur in de kerk bij elkaar en hebben er iets moois van gemaakt. Alles met bloemen die nu in de tuinen bloeien. Om 1 uur was ik weer thuis 😊.
Ook moeten alle muren weer opnieuw gewit worden en daarom hebben we eerder deze week al al het onkruid en het meeste mos van de muren gehaald. Donderdagavond zijn onze buren, Ioanna, Aris en de meiden, weer aangekomen voor een weekje. Zij vertelden dat zij de muur gaan witten.
We zijn niet naar de diensten deze week geweest. Op Paaszondag zijn we uitgenodigd bij Soula en Nikos, onze Griekse "familie", op Paasmaandag zijn we bij Olga en Kostas, onze buren en vrienden.

Saharazand

Het is bewolkt, de lucht ziet geel en het waait hard. De oorzaak van de gele lucht is Saharazand en ik las net op nu.nl dat ook Nederland een staartje meekrijgt. Daarom heb ik even een foto gemaakt van onze auto, die ziet er niet uit 😏. Ondertussen hebben we wel wat medelijden met de Nederlanders die hier nu op vakantie zijn, want het is hier gewoon geen mooi weer en dat is jammer.

Zante-stad naar Chartata

Eerder deze week waren we op de verjaardag van onze buurman Kostas, we hebben er heerlijk gegeten en gezellig gepraat met de familie.

Het is alweer lang geleden dat we met de bus naar Zakynthos-stad zijn gereden en van daaruit terug zijn gelopen naar huis, naar Chartata. We hebben daarom besloten om dat weer eens te doen. Er moesten wel eerst weer wat langere wandelingen zijn gedaan omdat het ruim 20 kilometer is van de stad naar huis. Maar inmiddels zijn we weer gewend aan de langere afstanden en gaan het nu dus doen.
Om half 11 staan we bij het kleine winkeltje van Dionysius (Nonio) en Anna Voutos, onze over-buren, want daar zal de bus stoppen, als we tenminste laten weten dat we mee willen. En dan zijn we om 11 uur in de stad, bij het busstation. Vandaar gaat het eerst door de kleine straatjes en later over iets grotere wegen naar Tsilivi aan de kust. Dit, in het hoogseizoen, heel drukke plaatsje, is nu alleen nog gevuld met veel werkvolk. De hotels, restaurants én de weg moeten klaar voor het komende seizoen. Kilometers verderop buigen we af naar Kipseli, wat inhoudt dat we even flink moeten gaan klimmen. Ook Meso-Gerakari ligt op de route en ook dat plaatsje ligt hoog. Van daar af zien we Katastari en ons dorp Chartata alweer liggen in de verte tegen de bergwand, maar het is toch nog ruim anderhalf uur lopen voor we thuis zijn. Moe maar voldaan zijn we.

Na een uurtje pak ik mijn laptop mee, om nog even bij mijn buurvrouw Olga langs te gaan. We zijn aan het bezig om een, wat ingewikkelder, dans te oefenen. Ondanks mijn vermoeide benen lukt het allemaal weer iets beter. Ach, we leren het wel.

Bus stop

De kleine straatjes van de stad

Het theater in Zakynthos-stad

Op een andere wandeling waren we hier ook

Kipseli

Het kerkje van Gerakari en de mooie omgeving

Ons dorp in de verte