Vandaag is de dag van Maria Hemelvaart. Ieder jaar wordt op deze dag de Heilige Moeder Maria geëerd. Deze dag is een van de belangrijkste religieuze feesten voor de Grieks-Orthodoxen.
Het feest wordt groots gevierd en velen noemen het ‘het Pasen van de zomer’. Overal in Griekenland verzamelen gelovigen zich bij kerken en kloosters en houden processies met iconen. Dat zijn iconen van de Heilige Maagd Maria die de afgelopen eeuwen gevonden zijn, in periodes dat de mensen het erg moeilijk hadden. Men gelooft dat al deze iconen wonderbaarlijk zijn en in iedere hoek van Griekenland is er wel een verhaal over de wonderen die als gevolg van Maria gebeurd zijn. De Heilige Moeder is immers voor Grieken degene die steun, hoop en troost geeft in moeilijke tijden. Men zegt, als je het erg moeilijk hebt, vraag hulp aan Maria, want zij zal je wens aan haar zoon Jezus doorgeven en omdat Jezus erg veel van zijn moeder houdt, verleent hij haar alle gunsten.
Ook is het vandaag de naamdag voor iedereen die Maria, Panagiottis, Panagiotta of een daarvan afgeleide naam hebben. En dat zijn er veel, heel veel. Ook ons buurmeisje, de oudste dochter van Gianna en Aris, heet Maria. Dus is het dubbel feest.
10 dagen geleden zijn de gelovigen al begonnen met de vasten. Zij mochten vanaf toen geen vlees, melk, melkproducten en eieren meer eten. Vandaag wordt het afgesloten en zal er een groot feest zijn bij de kerk van Katastari. Wij zijn weer uitgenodigd om het vanavond te vieren met onze Griekse familie. Vanochtend was er eerst weer een dienst en nu is Ioanna druk in de weer met het klaarmaken van lekkere onderdelen van een maaltijd. Haar moeder en schoonzus doen de rest. De hele dag ruikt het hier al heerlijk en het moet nog een paar uur opstaan.
We zorgen dat we om 20 uur bij de kerk van Katastari zijn en krijgen daarom nog een restje van de dienst mee. Opeens krijgt het fanfare een seintje om op te stellen en komen de priesters met de icoon van Moeder Maria en de andere belangrijke zaken naar buiten. Ook het kleine mannenkoor waar de mannen van onze Griekse familie in zingen, loopt mee. Dit koor verzorgt altijd alle gezongen gedeeltes in de kerkdiensten van deze kerk. Dan lopen ze, met een steeds langere stoet gelovigen er achteraan, door de straten van Katastari. Tegen 21 uur zijn ze weer terug en wordt het geheel afgesloten door de priesters.
Aan het eind klinkt het volkslied van Griekenland en dan verhuist iedereen naar het kerkplein, waar het podium voor de muziek en veel tafeltjes en stoelen al klaarstaan. Eén grote tafel is gereserveerd voor onze Griekse familie. Langzaam komt iedereen daar bij elkaar, maar de vader van onze familie, Nikos, verruilt zijn taak in het mannenkoor voor een plaats op het podium met zijn gitaar. Het wordt heel gezellig als na een tijdje alle heerlijk voorbereide onderdelen voor het feestmaal op tafel komen, samen met de blikjes frisdrank, water en bier. Dan begint ook de muziek ook te spelen en langzaam komen de benen van de vloer. Griekse dansen en de quickstep en wals wisselen elkaar af. Iets na twaalf uur wordt er vuurwerk afgestoken en daarna gaat het feestje gewoon door. Tegen 2 uur wensen wij iedereen Kalinichta (goedenacht) en lopen we terug naar Chartata.
Het is weer een super avond geweest, we hebben er volop van genoten.
Nog steeds erg droog, ondanks de flinke buien die er waren afgelopen donderdag, maar die zijn niet overal gevallen. En warm. We gaan lopen vanaf de plek waar we meestal onze boodschappen doen, in de buurt van AB-supermarkt en LIDL. Het plaatsje heet Ampelokipi en nu lopen we echt eens door het dorp. Iets verder heet het Kalpaki en we lopen op ons gemak verder als iemand ons roept. Een man vraagt wat we doen. Gelukkig kunnen we sommige Griekse zinnen inmiddels echt begrijpen en beantwoorden, want deze meneer spreekt alleen Grieks. We antwoorden dat we een wandeling maken. En de man zegt: Ela, oftewel kom. We lopen de poort in die wordt overkapt door een kunstwerk van hout. De grote zwarte hond blaft, maar na even snuffen, laat hij ons binnen. Dionysios (Dennis😊zoals honderden andere Grieken) wijst ons stoelen en we moeten gaan zitten. Even later staat er een grote schaal met druiven voor ons. Hij stelt allerlei vragen, waar we vandaan komen, waar we nu wonen, wat we betalen aan huur, heel erg direct. We beantwoorden alle vragen en dan geeft hij ons een rondleiding over zijn domein. Hij blijkt van alles te verzamelen, hout, touw, echt van alles en maakt daar bijzondere dingen van. Overal staat iets en ook in zijn huis is duidelijk zijn verzamelwoede te zien. Overal klinkt muziek. Hij geeft ons broodjes en wij denken nog dat ze voor ons zijn. Maar ze zijn keihard en Dionysios neemt ons mee naar de vijver achter zijn huis. Daar vechten de eenden en de vissen om onze broodjes. Als we weer weg gaan moeten we beloven dat we nog eens terug komen op een avond, want dan branden er overal lichtjes. We zeggen tot ziens en vervolgen onze wandeling. Het gaat door olijfgaarden en over prachtige paadjes. We zien het vrouwenklooster in Macherado, we zien vlinders en bloeiende bloemen, een oudere vrouw met haar geiten, een kapelletje met heel veel icoontjes. Het is flink warm dus we zijn best blij dat we na 18 km weer bij de auto zijn. Even een boodschap bij AB en dan naar Alikes om een heerlijk ijsje te halen bij de Buca-bar. Ze lachen als we binnen komen. Een Frutopia? Ja, natuurlijk 😁!
